Translate

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Οι ιερές Ακολουθίες την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Στην περίοδο αυτή πραγματοποιούνται πολλές και σημαντικές αλλαγές. Δηλ. στις πέντε νηστήσιμες ημέρες της εβδομάδας, (Δευτέρα έως Παρασκευή), δεν εφαρμόζεται το καθιερωμένο τυπικό: Το πρωί ακολουθία του Μεσονυκτικού και Όρθρου με ή χωρίς Θεία Λειτουργία και το απόγευμα η ακολουθία του Εσπερινού. Αιτία των αλλαγών είναι οι νέες Ακολουθίες που προστίθενται στην περίοδο αυτή: Η Θ. Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων, που συνήθως τελείται Τετάρτη και Παρασκευή, οι Χαιρετισμοί και το Μέγα Απόδειπνο. Έτσι παρουσιάζονται οι ακόλουθες περιπτώσεις:
α. Το πρωί της Δευτέρας, Τρίτης και Πέμπτης τελούνται:
(1) Μεσονυκτικό και Όρθρος,
(2) Οι Ώρες (Α', Γ', ΣΤ' και Θ'),
(3) Ο Εσπερινός του απογεύματος (στον οποίο, φυσικά, τιμάται ο Άγιος της επόμενης ημέρας).
β. Το πρωί της Τετάρτης και Παρασκευής τελούνται όλα τ' ανωτέρω και στον Εσπερινό επισυνάπτεται και η Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία.
γ. Εάν η Προηγιασμένη πρόκειται να τελεσθεί το απόγευμα, τότε ή πρωινή ακολουθία αρχίζει κανονικά, σταματά όμως στην ΣΤ' Ώρα και γίνεται απόλυση.
 
δ. Η Προηγιασμένη το απόγευμα αρχίζει με την Θ' Ώρα, (κατά τη διάρκεια της οποίας ο Λειτουργός «παίρνει καιρό», με διαφορετικό τυπικό και ενδύεται πλήρη στολή) και μετά την απόλυση (της Θ' Ώρας), συνεχίζει με το «Ευλογημένη ή Βασιλεία...» οπότε αρχίζει ο Εσπερινός με την Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία.
ε. Το απόγευμα των τεσσάρων πρώτων ημερών (Δεύτερα έως Πέμπτη), στη θέση του Εσπερινού τελείται το Μέγα Απόδειπνο.
στ. Εάν το απόγευμα της Τετάρτης τελεσθεί η Προηγιασμένη, το Μέγα Απόδειπνο τελείται συνήθως μετά τη Θ. Λειτουργία (των Προηγιασμένων Δώρων).
ζ. Το εσπέρας της Παρασκευής των πέντε πρώτων εβδομάδων, τελείται στους Ναούς ακόμη μία νέα Ακολουθία: η προσφιλής στο λαό μας ακολουθία των Χαιρετισμών της Παναγίας (« Άγγελος πρωτοστάτης...» - «Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε») στο μέσο του Μικρού Αποδείπνου, κάθε φορά με μία «Στάση», και την πέμπτη εβδομάδα όλες οι Στάσεις μαζί - ολόκληρος ο Ακάθιστος Ύμνος.
Το πλήθος αυτό των Ακολουθιών εναρμονίζεται με το Ορθόδοξο λατρευτικό πνεύμα που θέλει τον πιστό επτάκις της ημέρας να αινεί τον Θεό (Ψαλμ. ριη', 164), αλλά έρχεται στην καθημερινή πράξη και ζωή σ' αντίθεση με το σύγχρονο πνεύμα του κόσμου, σύμφωνα με το όποιο ο άνθρωπος όχι μόνο δεν έχει ελεύθερο χρόνο, αλλ' ούτε και την ανάλογη διάθεση... Υπάρχει δυστυχώς μεγάλη εκκοσμίκευση και σύγχυση στο μυαλό του.
Η Εκκλησία πάντως την περίοδο αυτή, γνωρίζοντας την κατάσταση του ανθρώπου, τον βοηθά να βρει το δρόμο του, προσφέροντας του τη λύση της συχνότερης συμμετοχής του στη λατρευτική ζωή. Όποτε ευκαιρεί και μπορεί να εξοικονομεί κάποιο χρόνο, να τον διαθέτει στον Θεό και να παρακολουθεί κάποια από τις πολλές Ακολουθίες. Έτσι και ο χρόνος θ' αξιοποιείται καλύτερα και οι ευλογίες του Θεού θ' αυξάνουν στους πιστούς που θα κάνουν τέτοιες θυσίες...
ΟΙ ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΙ ΕΣΠΕΡΙΝΟΙ
Το απόγευμα της Κυριακής της Τυροφάγου τελείται ο κατανυκτικός Εσπερινός της Συγνώμης.
Κατανυκτικός λέγεται, διότι ψάλλονται κατανυκτικά τροπάρια από το Τριώδιο, που το περιεχόμενο τους διαποτίζεται από βαθιά συναίσθηση της αμαρτωλότητας, πένθος, συντριβή, μετάνοια και θερμή ικεσία για άφεση αμαρτιών.
Εσπερινός Συγνώμης λέγεται, αυτός μόνον από τους κατανυκτικούς, διότι στο τέλος της Ακολουθίας ο λαός ασπάζεται το Ευαγγέλιο ζητώντας από τον Ιερέα συγγνώμη και στη συνέχεια και μεταξύ τους, ώστε συγχωρεμένοι να αρχίσουν τη Μεγ. Τεσσαρακοστή. Πρόκειται για μια ωραία συνήθεια, που καλό είναι να αναβιώσει.
Οι κατανυκτικοί Εσπερινοί τελούνται κάθε Κυριακή της Μεγ. Τεσσαρακοστής.
Ένα άλλο χαρακτηριστικό των Εσπερινών αυτών είναι ότι μετά την Είσοδο και το «Εσπέρας Προκείμενον», αλλάζει ο διάκοσμος της Αγίας Τραπέζης και η στολή του Ιερέως. Από πασχαλινή, λόγω της Κυριακής, μεταπίπτει σε πένθιμη, λόγω της Τεσσαρακοστής (αλλάζουν τα λευκά με πορφυρά -εφ' όσον τον Χριστό δεν Τον πενθούμε ως άνθρωπο, αλλ' ως Βασιλέα Θεό).
Στο τέλος του Εσπερινού ψάλλονται τα τροπάρια «Θεοτόκε Παρθένε...», «Βαπτιστά του Χριστού...» κ.λπ. και κατακλείονται με την ευχή του Αγίου Έφραίμ του Σύρου:
«Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου, πνεύμα αργίας, περιεργίας, φιλαρχίας και αργολογίας μη μοι δως. Πνεύμα δε σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, υπομονής και αγάπης χάρισαί μοι τω σω δούλω. Ναι, Κύριε, Βασιλεύ, δώρησαί μοι του οράν τα έμά πταίσματα και μη κατακρίνειν τον άδελφόν μου ότι εύλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».
Λέγοντας την, κάνουμε και τρεις μεγάλες μετάνοιες. Ακολουθούν δώδεκα μικρές, ενώ λέμε μυστικώς το: «Ο Θεός ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ» και στο τέλος επαναλαμβάνεται το: «Ναι Κύριε, Βασιλεύ...» κάνοντας και τέταρτη μεγάλη μετάνοια.
ΤΟ ΜΕΓΑ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟΚάθε απόγευμα των ημερών Δευτέρας, Τρίτης, Τετάρτης και Πέμπτης, ολόκληρης της Τεσσαρακοστής μέχρι Μεγ. Τρίτη, τελείται στους Ι. Ναούς (ή στο σπίτι μας, εάν δε μεταβούμε στο Ναό), η Ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου.
Τις άλλες ήμερες της εβδομάδας τελείται το Μικρό Απόδειπνο (και ολόκληρο το χρόνο, πλην της Διακαινήσιμης εβδομάδας): Την Παρασκευή, τελείται μαζί με τους Χαιρετισμούς της Παναγίας, ενώ Σάββατο και Κυριακή το διαβάζουμε σπίτι μόνοι μας.
Λέγεται Απόδειπνο, διότι είναι ακολουθία που γίνεται (κανονικά) μετά το δείπνο, δηλ. είναι η βραδινή προσευχή του Χριστιανού και Μέγα, λόγω της εκτάσεως του και για να διακρίνεται από το Μικρό Απόδειπνο.
Περιέχει (1) Ψαλμούς που διαβάζονται, (2) ωραιότατα και ποικίλα μικρά τροπάρια που ψάλλονται και (3) ευχές που αναγινώσκει ο Ιερέας. Είναι μία ωραιότατη Ακολουθία που περιέχει και το γνωστότατο τροπάριο: «Κύριε των Δυνάμεων μεθ' ημών γενού άλλον γαρ εκτός σου βοηθόν εν θλίψεσιν ουκ έχομεν, Κύριε των Δυνάμεων, έλέησον ημάς».
Προ του τέλους αναγινώσκεται η ευχή του Αγίου Έφραίμ «Κύριε καί Δέσποτα της ζωής μου...» .


Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΕΝΩΝ ΔΩΡΩΝ
Την καθαρά Τετάρτη και συνήθως κάθε Τετάρτη και Παρασκευή, μόνο στη Μεγ. Τεσσαρακοστή, τελείται στους Ιερούς Ναούς η Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων για τον εξής λόγο:
Η Εκκλησία μας έχει σε χρήση τρεις Θείες Λειτουργίες κατά τις όποιες γίνεται θυσία. Τη Λειτουργία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, του Αγίου Βασιλείου και του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου. Η τρίτη γίνεται μία φορά το χρόνο, την ημέρα της εορτής του Αγίου, την 23η Οκτωβρίου. Του Αγ. Βασιλείου γίνεται δέκα φορές τον χρόνο: Την ήμερα της εορτής του (1η Ιανουαρίου), τις παραμονές Χριστουγέννων, Φώτων και Πάσχα, τις πέντε πρώτες Κυριακές της Μεγ. Τεσσαρακοστής και τη Μεγ. Πέμπτη. Τις άλλες ήμερες του έτους τελείται η Θ. Λειτουργία του Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου.
Όλες όμως αυτές οι Λειτουργίες έχουν πανηγυρικό και χαρμόσυνο χαρακτήρα. Επειδή η Μεγ. Τεσσαρακοστή είναι κατανυκτική και κάπως πένθιμη περίοδος, η Εκκλησία μας όρισε οι Λειτουργίες αυτές να τελούνται μόνο τα Σάββατα και τις Κυριακές της Μ. Σαρακοστής. Τις άλλες ημέρες της εβδομάδας δεν τελείται Θ. Λειτουργία.
Οι Χριστιανοί όμως τους πρώτους αιώνες είχαν τη συνήθεια να μεταλαμβάνουν τέσσερις και πέντε φορές την εβδομάδα, διότι εγνώριζαν ότι δεν ήταν δυνατόν να ζουν «εν Χριστώ» άνευ των Άχραντων Μυστηρίων, άνευ του Χριστού, που ο Ίδιος είπε ότι είναι «βρώσις και πόσις». «Ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα έχει ζωήν αιώνιον» (Ιω. στ', 54). Τότε, βέβαια, τα δισκοπότηρα μπορεί να ήταν «ξύλινα», αλλά οι Χριστιανοί ήταν «χρυσοί», με αγία ζωή. Σήμερα, παρότι, πολλές φορές, συμβαίνει το αντίθετο, οι Χριστιανοί μπορούν και πρέπει να κοινωνούν τακτικότερα, πάντοτε με άδεια του Πνευματικού τους, προσέχοντας πολύ τη ζωή τους.
Για να λυθεί λοιπόν το πρόβλημα της συχνής Θ. Κοινωνίας, η Εκκλησία καθόρισε να τελείται μόνο τη Μεγ. Τεσσαρακοστή η κατανυκτική Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων. Σ' αυτή δε γίνεται πλήρης Θ. Λειτουργία, διότι ο Άρτος που θα χρησιμοποιηθεί καθαγιάζεται την προηγούμενη Κυριακή, εμποτίζεται στο Άγιο Αίμα του Κυρίου μας, φυλάσσεται στο Άγιο Αρτοφόριο της Αγίας Τραπέζης και προσφέρεται για Κοινωνία την ημέρα που τελείται η Προηγιασμένη Θ. Λειτουργία.
Η Λειτουργία αυτή είναι, κανονικά, εσπερινή, γι' αυτό είναι συνυφασμένη με Εσπερινό και οι Χριστιανοί, μέχρις ότου κοινωνήσουν, μένουν άσιτοι, δηλ. νηστικοί, από τα μεσάνυκτα μέχρι την ώρα της Θ. Κοινωνίας. Όσοι δεν μπορούν να κρατήσουν, πηγαίνουν στους Ναούς, που τελούν την Προηγιασμένη Λειτουργία πρωί, προς διευκόλυνση των πιστών, ή κοινωνούν Σάββατο ή Κυριακή.
Χαρακτηριστικά της Προηγιασμένης Λειτουργίας
α. Προηγείται της Προηγιασμένης, η ακολουθία της Θ' Ώρας.
β. Με το «Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός...» αρχίζει η Θεία Λειτουργία, στην αρχή της οποίας επισυνάπτεται ο Εσπερινός της επόμενης ημέρας.
γ. Όταν αναγιγνώσκονται τα «Προς Κύριον...» (Ψαλτήρι σε τρεις Στάσεις), συνήθως στο τέλος ακούγονται από το Ιερό ήχοι θυμιατού, (η Ωραία Πύλη είναι κλειστή). Εκείνη τη στιγμή ο Ιερέας μεταφέρει το Σώμα και Αίμα του Κυρίου από την Αγία Τράπεζα, όπου φυλάχθηκε από την Κυριακή, στην Ιερά Πρόθεση και γι' αυτό οι πιστοί πρέπει να σηκώνονται και να παρακολουθούν νοερά και λογικά τα τελούμενα.
δ. Στη Μεγάλη Είσοδο (που γίνεται από το συντομότερο δρόμο), επειδή ο Ιερέας μεταφέρει το προηγιασμένο Σώμα και Αίμα του Χριστού μας - τον ίδιο τον Χριστό - οι Χριστιανοί γονατίζουν λατρευτικώς, επαναλαμβάνοντας μυστικώς το: «Δι' ευχών των Αγίων Πατέρων ημών...».
ε. Στο τέλος, αναγιγνώσκονται οι δύο Ψαλμοί: «Ευλογήσω τον Κύριον...» (ο 33ος) και «Υψώσω σε ο Θεός μου...» (ο 144ος), κατά τη διάρκεια των οποίων ο Ιερέας μοιράζει το αντίδωρο και μετά απολύει η Λειτουργία, με το «Δι' ευχών...».
στ. Το αντίδωρο αυτό είναι το πρόσφορο από το οποίο ο Ιερεύς την Κυριακή έβγαλε τον Αμνό. Πολλοί αυτό το λένε «Παναγία» (επειδή από τα σπλάγχνα της βγήκε ο Χριστός). Γι' αυτό το αντίδωρο στις Προηγιασμένες είναι συνήθως μικρό τεμάχιο).
ζ. Στις Προηγιασμένες Θ. Λειτουργίες δεν μνημονεύονται ονόματα ζώντων και τεθνεώτων, ούτε στην Ιερά Πρόθεση, ούτε στη Θεία Λειτουργία.
η. Στη Λειτουργία αυτή επίσης δεν τελούνται μνημόσυνα. Μπορούν να γίνουν μετά το «Δι' ευχών...» Τρισάγια.
Μ' αυτό τον ωραίο και σοφό τρόπο και διατηρώντας τον κατανυκτικό χαρακτήρα της περιόδου, έλυσε η Εκκλησία μας το ζήτημα της συχνής Θείας Κοινωνίας και ήδη οι πιστοί εκτιμώντας και «εκμεταλλευόμενοι» αυτή την πνευματική ευκαιρία, κατακλύζουν τους Ναούς, Τετάρτη και Παρασκευή, μεταλαμβάνοντας των Προηγιασμένων αυτών Θείων Δώρων.




Ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣΤη Μεγ. Σαρακοστή, στις 4 πρώτες εβδομάδες, κάθε Παρασκευή βράδυ, στο μέσο του Μικρού Αποδείπνου, αντηχούν οι θαυμάσιοι και προσφιλέστατοι στο λαό μας Χαιρετισμοί της Παναγίας («Άγγελος πρωτοστάτης...» -«Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε»).
Ψάλλονται τμηματικά, κάθε φορά και μια «Στάση» από τον Ακάθιστο Ύμνο, μαζί με τον εξαίρετο «Κανόνα» του (τα Τροπάρια των Χαιρετισμών), που περιέχει οκτώ ωδές και αρχίζει με το Τροπάριο: «Ανοίξω το στόμα μου και πληρωθήσεται πνεύματος...».
Ολόκληρος ο Ακάθιστος Ύμνος ψάλλεται στον Όρθρο του Σαββάτου της Ε' Κυριακής των Νηστειών, αλλά για ευκολία των πιστών τον ψάλλουμε αποβραδίς (την 5η Παρασκευή της Τεσσαρακοστής).
Οι Χαιρετισμοί συνδέθηκαν με τη Μεγ. Τεσσαρακοστή λόγω της μεγάλης Θεομητορικής εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Είναι η μόνη μεγάλη εορτή η οποία δεν έχει μεθέορτα, εξ αιτίας του χαρακτήρα της Σαρακοστής. Αυτή την έλλειψη έρχεται να καλύψει η ψαλμωδία του Ακάθιστου Ύμνου.
Το υμνολογικό αυτό κείμενο χρησιμοποιείται στην Εκκλησία μας περισσότερο από κάθε άλλο. Εκτός από τα Μοναστήρια και τους Ναούς στους οποίους γίνεται Απόδειπνο, πολλοί λαϊκοί συνηθίζουν να διαβάζουν τους Χαιρετισμούς της Παναγίας κάθε βράδυ μαζί με το Μικρό Απόδειπνο.
Ο Ακάθιστος Ύμνος είναι «Κοντάκιο». Είναι δηλ. ύμνος ανάλογος προς τους «Κανόνες». Η ονομασία του οφείλεται μάλλον στο κοντό ξύλο στο οποίο η μεμβράνη με τον ύμνο ήταν τυλιγμένη. Το πρώτο τροπάριο του Ύμνου λέγεται «Προοίμιον»: «Το προσταχθέν μυστικώς λαβών εν γνώσει...» το όποιο αργότερα αντικαταστάθηκε με το πασίγνωστο: «Τη Ύπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια...». Ακολουθούν οι 24 «Οίκοι» από το Α μέχρι το Ω. Κάθε έξι γράμματα (κάθε έξι «Οίκους») έχουμε μία «Στάση». Η τελευταία λέξη κάθε «Οίκου» πού επαναλαμβάνει ο λαός, σαν σύντομη ικεσία, λέγεται «εφύμνιον» και υπάρχουν δύο: Το «Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε» και το «Αλληλούια». Το πρώτο «εφύμνιον» για τους περιττούς «Οίκους» που περιλαμβάνουν 156 «Χαίρε» και το δεύτερο, για τους αρτίους.
Θέμα του Ακάθιστου Ύμνου:
Στο πρώτο μέρος (Α-Μ, στις δύο πρώτες «Στάσεις»), υμνείται η ενανθρώπιση του Κυρίου. Αρχίζει με τον Ευαγγελισμό της Παρθένου («Άγγελος πρωτοστάτης, ουρανόθεν επέμφθη, ειπείν τη Θεοτόκω τω Χαίρε...»), συνεχίζει με τη σύλληψη του Χριστού από την Παναγία, την επίσκεψη της στην Ελισάβετ, τους λογισμούς του Ιωσήφ, την προσκύνηση των Ποιμένων και των Μάγων, τη φυγή στην Αίγυπτο και την Υπαπαντή του Κυρίου.
Στο δεύτερο μέρος (Ν-Ω) υμνείται ηή δυνατότητα θεώσεως του ανθρώπου χάρη στη σάρκωση του Κυρίου και η θεομητορική αξία της Παναγίας. Και όλα τ' ανωτέρω με θαυμάσιες ποιητικές αποστροφές και εγκώμια που περιλαμβάνουν επιτυχέστατες αντιθέσεις και ωραιότατες θεολογικές εικόνες.
Ο «Ακάθιστος Ύμνος», σύμφωνα με την παράδοση, ονομάστηκε έτσι για τον έξης λόγο: Το έτος 626 ηή Κων/πολη πολιορκήθηκε συγχρόνως από τους Αβάρους (ξηρά) και τους Πέρσες (ξηρά και θάλασσα) για μήνες. Ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος απουσίαζε στην Ασία. Ο κίνδυνος πτώσεως της Πόλεως ήταν πολύ μεγάλος. Στην άμυνα πρωτοστάτησε ο Πατριάρχης Σέργιος. Έτσι οι λίγοι μαχητές, μαζί με τον κλήρο και το λαό, ζητώντας τη βοήθεια του Θεού (με προσευχές και Παρακλήσεις) και στηρίζοντας τις ελπίδες τους στην Προστάτριά τους, την «Υπέρμαχο Στρατηγό», την Υπεραγία Θεοτόκο, αντιστέκονταν απεγνωσμένα. Και, ω του θαύματος, ένας φοβερός ανεμοστρόβιλος κατέστρεψε τα πλοία των Περσών, με αποτέλεσμα να λυθεί η πολιορκία. Η Βασιλεύουσα εσώθη! (ήταν 8 Αυγούστου). Τότε «ορθοστάδην όλος ο λαός» έψαλλε τον Ύμνο αυτό, ο οποίος από τότε ονομάστηκε Ακάθιστος. Τα νικητήρια αποδόθηκαν στην Προστάτριά της Κωνσταντινουπόλεως, την Υπεραγία Θεοτόκο, που πάντα σκέπει και προστατεύει το έθνος μας.


Ο ΜΕΓΑΣ ΚΑΝΩΝ
Την Τετάρτη απόγευμα, μεταξύ Δ' και Ε' Κυριακής των Νηστειών, ψάλλεται η ακολουθία του «Μεγάλου Κανόνος», στο μέσο του Μικρού Αποδείπνου. Κανονικά είναι ο Όρθρος της επομένης και μπορεί να τελείται αγρυπνία με Θ. Λειτουργία των Προηγιασμένων.
Κανόνες είναι μεγάλοι ύμνοι, οι οποίοι αποτελούνται από μικρότερες ενότητες που λέγονται Ωδές (από το ρήμα άδω). Κάθε ωδή αποτελείται από τον Ειρμό (την πρώτη δηλ. στροφή) και τα υπόλοιπα 3-4 συνήθως Τροπάρια (τρέπονται, δηλ. ψάλλονται όπως το πρώτο, ο ειρμός). Κανόνες υπάρχουν με διάφορο αριθμό ωδών. Υπάρχουν Κανόνες με δύο ωδές, με τρεις (τριώδιο), με τέσσερις, πέντε μέχρι εννέα ωδές (εννέα είναι και οι Βιβλικές Ωδές).
Ο Κανών αυτός λέγεται Μέγας, λόγω του πλήθους των τροπαρίων που περιέχουν οι εννέα ωδές του. Σ' αυτά περιλαμβάνονται σήμερα και τα τροπάρια που πρόσθεσαν μεταγενέστεροι υμνογράφοι: για την Οσία Μαρία και για τον ίδιο, τον Άγιο Ανδρέα. Έτσι στο σύνολο του ο Μέγας Κανών έχει 11 Ειρμούς, (η β' και γ' Ωδή έχουν από 2 Ειρμούς) και 250 Τροπάρια! (η β' Ωδή έχει 41 Τροπάρια).
Συγγραφέας του Μ. Κανόνα είναι ο Άγιος Ανδρέας, ο Ιεροσολυμίτης. Ήταν Μοναχός της Ι. Μονής του Αγίου Σάββα. Εχρημάτισε γραμματέας του Πατριάρχου Ιεροσολύμων, συμμετείχε στην ΣΤ' Οικουμενική Σύνοδο το 680 και μετά, αφού εξελίχθηκε στα διάφορα εκκλησιαστικά υπουργήματα, εκλέχθηκε Αρχιεπίσκοπος Κρήτης.
Συνέγραψε πολλούς κανόνες και διάφορα συγγράμματα. Το σπουδαιότερο υμνογραφικό του έργο είναι ο Μέγας Κανών που θεωρείται το «κύκνειο» του άσμα. Απέθανε γύρω στο 740, στη Λέσβο, όπου βρέθηκε, είτε επιστρέφοντας στην Κρήτη από την Κων/πολη, είτε εξόριστος, ως υποστηρικτής των Αγίων Εικόνων.
Περιεχόμενο του Μ. Κανόνα: Ανατρέχει σ' όλα τα πρόσωπα της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης προβάλλοντας τις πράξεις - καλές ή κακές -των δικαίων προς μίμηση και των αδίκων προς αποφυγή.
Η κεντρική ιδέα του Κανόνα είναι η μετάνοια. Αυτή θεωρεί ο Ποιητής θύρα του Παραδείσου. Εφ' όσον δεν έχουμε καρπούς μετανοίας, ας προσφέρουμε στον Θεό τη συντετριμμένη καρδία μας και ας αναγνωρίσουμε την πνευματική μας πτωχεία.
Ολόκληρο το πένθιμο και κατανυκτικό περιεχόμενο του αριστουργήματος αυτού συνοψίζεται στο Τροπάριο: «Ψυχή μου, ψυχή μου, ανάστα, τί καθεύδεις; το τέλος εγγίζει και μέλλεις θορυβείσθαι (πρόκειται να θορυβηθείς) ανάνηψον ούν, ίνα φείσηταί σου (σύνελθε λοιπόν για να σε λυπηθεί) Χριστός ο Θεός, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών». Ο Μ. Κανόνας ψάλλεται τμηματικά τις τέσσερις πρώτες ημέρες της «Καθαράς Εβδομάδος», (Δευτέρα έως Πέμπτη), μαζί με το Μέγα Απόδειπνο.

Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΣΤΗ ΜΕΓ. ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ
Η μνήμη των Αγίων και η Θ. Λειτουργία που πάντοτε συνοδεύει την εορτή τους, έχει εορταστικό, πανηγυρικό και καταλυτικό της νηστείας χαρακτήρα. Αυτό δεν συμφωνεί με το πνεύμα της Μεγ. Τεσσαρακοστής, κατά τη διάρκεια της οποίας, λόγω νηστείας, ασκήσεως και κατανύξεως, δεν τελούνται οι καθιερωμένες Θείες Λειτουργίες (από Δευτέρας μέχρι Παρασκευής).
Γι' αυτό το λόγο παρουσιάζονται οι εξής περιπτώσεις εορτασμού Αγίων:
α. Διαπρεπείς Άγιοι που κοιμήθηκαν σ' αυτή την περίοδο, δεν εορτάζονται στη μνήμη τους και ο εορτασμός τους μετατέθηκε μέσα στην Τεσσαρακοστή, σε ήμερα Κυριακής, κατά την οποία τελείται Θ. Λειτουργία του Άγιου Βασιλείου όπως των Αγίων Ιωάννου της Κλίμακας (30 Μαρτίου) και Μαρίας της Αιγύπτιας (1 Απριλίου), που εορτάζονται στην Δ' και Ε' Κυριακή των Νηστειών (αντίστοιχα).
β. Άλλων διαπρεπών Αγίων η μνήμη τους μετατέθηκε εκτός Τεσσαρακοστής, όπως είναι η εορτή του Αγίου Γεωργίου (23 Απριλίου) και του Αγίου Συμεών του νέου θεολόγου (12 Μαρτίου) που εορτάζονται τη 2η ήμερα του Πάσχα και τη 12η Οκτωβρίου αντίστοιχα, της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδας (26 Φεβρουαρίου), που εορτάζεται την Ε' Κυριακή από του Πάσχα, η Μεταμόρφωση του Σωτήρος (συμπίπτει με την πρώτη εβδομάδα των Νηστειών, 40 ήμερες προ του Πάσχα), που εορτάζεται την 6η Αυγούστου κ.λπ.
γ. Η εορτή του Ευαγγελισμού δεν μετατίθεται, αλλά πανηγυρίζεται με Θ. Λειτουργία του Αγίου Χρυσοστόμου, όποια ήμερα κι αν συμπέσει. Και αυτό γιατί η σύλληψη του Κυρίου εορτάζεται εννέα μήνες ακριβώς από την ήμερα της Γεννήσεως Του (25 Δεκεμβρίου).
δ. Οι εορτές του Αγίου Χαραλάμπους (10 Φεβρουαρίου), των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων (9 Μαρτίου) και η α' και β' εύρεση της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου (24 Φεβρουαρίου), δεν μετατίθενται επίσης. Εάν συμπέσουν με οποιαδήποτε καθημερινή ημέρα (νηστείας), τελείται η Λειτουργία των Προηγιασμένων, εάν συμπέσουν με Σάββατο, πανηγυρίζονται κανονικά και ψάλλεται πλήρης η Ακολουθία τους από το Μηναίο, ενώ εάν συμπέσουν με Κυριακή η ακολουθία τους συμψάλλεται (μερικώς) μετά των Αναστάσιμων και των του Τριωδίου.
Γενικά, σε κάθε εορτή Αγίου που θέλουμε να τον εορτάσουμε σε ημέρα καθημερινή, μέσα στη Μεγ. Τεσσαρακοστή:
α. Στον Όρθρο διαβάζουμε Ευαγγέλιο του Αγίου.
β. Ψάλλουμε μεγάλη Δοξολογία.
γ. Στην Προηγιασμένη ψάλλουμε κεκραγάρια του Αγίου συν τα του Τριωδίου.
δ. Το Δοξαστικό είναι του Αγίου.
ε. Η είσοδος γίνεται με Ευαγγέλιο.
στ. Μετά το «Κατευθυνθήτω...» διαβάζουμε Απόστολο και Ευαγγέλιο του Αγίου και στο τέλος
ζ. Ψάλλουμε το κοινωνικό του Αγίου.
Στις Τετάρτες και Παρασκευές της Μεγ. Τεσσαρακοστής που τελείται Προηγιασμένη, από την Ακολουθία του «μη εορταζόμενου» Αγίου που συμπίπτει μ' αυτή την ήμερα, ψάλλουμε ορισμένα τροπάρια του Αγίου, ακολουθείται όμως κυρίως η σειρά που καθορίζεται στο Τριώδιο, χωρίς ανάγνωση Ευαγγελίου.
Πηγή:Φανερωμένη Χολαργού.

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2016



ΑΣ ΓΕΜΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΜΕ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΜΕ ΓΑΛΗΝΗ

Είναι μια δύσκολη εποχή. Οι περισσότεροι άνθρωποι ζούνε μέσα στον φόβο και την αβεβαιότητα για το σήμερα, για το αύριο, και το μακρινό μετά.
Η ψυχή λαχταρά έναν καλό λόγο να αναθαρρήσει, να ελπίσει ,να νιώσει ξανά την ένωση της με τον Θεό. 
Να νοιώσει θέλει ξανά δυνατή, για να βοηθήσει τον άνθρωπο που μέσα του ζει, να αντέξει ,να νικήσει, να αναγεννηθεί άνθρωπος ξανά.
Άνθρωπος με τις προδιαγραφές που τον έφτιαξε ο Δημιουργός ,και όχι όπως τον κατάντησαν οι άνθρωποι.
Φωνάζει με όση δύναμη της απέμεινε η ψυχή, να την ακούσουμε, άλλα μάταια.
Η επαφή έχει χαθεί πια. Δεν ακούμε.
Συμπεριφερόμαστε από ένστικτο οι περισσότεροι ,σαν άγρια ζώα ,μέσα σε μια αγέλη.
Δεν μπορούμε να βρούμε γαλήνη πουθενά.  
Απομακρυνόμαστε από τις εκκλησιές, για διαφόρους λόγους ο κάθε ένας, κλεινόμαστε στον εαυτό μας, φτιάχνουμε έναν δικό μας κόσμο, αρχίζουμε να ακούμε φωνές, πιστεύουμε ότι μας κυρίευσαν πονηρές δυνάμεις, άλλοι ότι τρελαθήκαμε,  και γινόμαστε σκληροί με τους ανθρώπους και το περιβάλλον μας.
Ο πονηρός έχει θεριέψει με όλη αυτή την κατάσταση και κάθε ημέρα δυναμώνει περισσότερο και περισσότερο, όσο εμείς ζούμε αποκομμένοι από τον Θεό και την ψυχή μας.
Αυτό όμως δεν μπορώ να το επιτρέψω.!!!!!!!!!!!!!!! 
Ούτε εγώ, αλλά ούτε και εσείς.
Κανείς από εμάς δεν πρέπει να πάει χαμένος. 
Πρέπει να αγωνιστούμε να αναγεννηθούμε, και να ανακατασκευαστούμε άνθρωποι στον κόσμο του Θεού.
Να εμποδίσουμε όπως οφείλουμε να κάνουμε, το έργο του πονηρού.
Σας καλώ , ο κάθε ένας από εμάς να χτίσει μια εκκλησία. 
Την δική του εκκλησία. !!!!!!!!!!!
Φυσικά και είναι εύκολο. !!!!!!!!
Καθίστε κάπου αναπαυτικά και ήρεμα. 
Κλείστε τα μάτια σας και χαλαρώστε. Με την φαντασία σας ,ανεβείτε ψηλά στον ουρανό. Σε όποιο σημείο του σύμπαντος σας ταξιδέψει η φαντασία σας. Φανταστείτε το όπως σας αρέσει.
Και τώρα ……. Φανταστείτε ότι κατασκευάζετε κομμάτι κομμάτι ή όλη μονομιάς την εκκλησία σας.
Ότι χρώμα εσείς θέλετε, όσο μεγάλη εσείς θέλετε, ότι σχήμα εσείς θέλετε. Είναι η δική σας εκκλησία και η φαντασία σας απεριόριστη. Φτιάξτε τον κήπο, και όλες τις εξωτερικές λεπτομέρειες που θα ομορφύνουν την όλη εικόνα στο μυαλό σας.
Και τώρα το κυριότερο. 
Κοιτάξτε την είσοδο της εκκλησίας σας, και φανταστείτε ότι επάνω από την πόρτα γράφει το όνομα του Αγίου ή της Παναγίας μας ή όπως αλλιώς θέλετε να ονομάσετε την εκκλησία σας.
Πολύ ωραία. Πάμε τώρα μέσα. 
Περπατάτε μέχρι την είσοδο κάνετε τον σταυρό σας, και μπαίνετε μέσα.
Εδώ έχουμε περισσότερη δουλειά. 
Η φαντασία σας όμως καλπάζει τώρα και όλα είναι ποιο εύκολα. Φανταστείτε λοιπόν εμπρός σας ,την ωραία πύλη, τις εικόνες δεξιά και αριστερά, τα καντήλια, μέσα στο ιερό την Αγία τράπεζα, τον σταυρό του Χριστού και ότι άλλο θέλετε να φτιάξετε. Κατασκευάστε τον εσωτερικό χώρο ,όπως σας αρέσει.
Δική σας είναι η εκκλησία, δεν ρωτάτε κανέναν. 
Δεν χρειάζεται να βάλετε πολλές καρέκλες, αφού μόνο εσείς θα μπαίνετε σε αυτήν την εκκλησία. 
Εσείς στην αρχή, και αργότερα όποιο μέλος της οικογένειας σας ή φιλικό  θέλετε να βοηθηθεί.
Αφιερώστε λίγο χρόνο για την εσωτερική διακόσμηση. Τα βασικά. Κάθε φορά που θα πηγαίνετε εκεί, στην δική σας εκκλησία, θα μπορείτε να αλλάζετε ότι θέλετε, και να εμπλουτίζετε με ότι θέλετε τον χώρο.
Για πρώτη φορά καλά τα πήγατε. Φανταστείτε τα καντήλια σας αναμμένα, το κεράκι σας αναμμένο, και τώρα θυμιατίζετε για πρώτη φορά την εκκλησία σας. Εγώ μυρίζω κιόλας το λιβάνι.
Παιδιά μου μόλις αποκτήσατε την ΟΥΡΑΝΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΑΣ. Ένα ιερό καταφύγιο για εσάς και την ψυχούλα σας. Το κακό δεν θα μπορέσει ποτέ να μπει εκεί.
Είστε απόλυτα προστατευμένοι και ασφαλείς. Ο πονηρός δεν θα μπορέσει ποτέ να σας ενοχλήσει. Εκεί είναι ο κόσμος του Θεού και πρόσβαση δεν έχει.
Τώρα λοιπόν που αποκτήσατε την ΟΥΡΑΝΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΑΣ , μπορείτε να πηγαίνετε εκεί, όσο συχνά θέλετε και να προσεύχεστε, χωρίς κανείς να σας ενοχλεί και να αποσπά την προσευχή σας. 
Αν θέλετε ,μπορείτε να βάζετε από βίντεο κάποια παράκληση, μια λειτουργία, κάποιον ψαλμό ,μια προσευχή και να φαντάζεστε ότι είστε εσείς μέσα στην εκκλησία και ακούτε ότι έχετε επιλέξει.
Από εδώ και πέρα παιδιά μου, όλα έχουν να κάνουν με την φαντασία σας. Έχετε τον δικό σας Ιερό τόπο στον Ουρανό. 
Ακόμα και τις φορές που θα είστε στην εκκλησία της γειτονιάς σας, νοερά εσείς θα μπορείτε να μεταφέρετε την ευλογία. στην Ουράνια εκκλησία σας.
Έχετε βρει το μυστικό για να γαληνεύετε την ψυχούλα σας.
Βρήκατε το μέρος για να αναγεννηθείτε άνθρωποι του Θεού.
Και τέλος. Αφού καταφέρατε με την φαντασία σας να αποκτήσετε μια εκκλησία στον Ουρανό, και αφού έχουμε πει ότι τα πάντα είναι ενέργεια, φανταστείτε τώρα όταν σε λίγο καιρό, χιλιάδες άλλες ουράνιες εκκλησίες θα έχουν ενεργοποιηθεί εκεί ψηλά, τι τεράστια ενέργεια του ΚΑΛΟΥ και της ΑΓΑΠΗΣ θα σκορπίζετε ανά πάσα στιγμή σε όλο το σύμπαν.
Πόση ευλογία θα εκπέμπεται παντού.
Όσο ποιο συχνά πηγαίνετε στην εκκλησιά σας, τόσο μεγαλύτερη ευλογία και ιερότητα θα προσδώσετε στην χώρο αυτό.
 Όσο ποιο αγνές οι σκέψεις σας εκεί, τόσο μεγαλύτερο το θαύμα που θα έρθει στην ζωή σας.
Θα αφήσω να περάσει λίγος καιρός για να χτίσετε όσοι περισσότεροι τις εκκλησιές σας, και μετά θα ορίζουμε κάποια συγκεκριμένη ώρα και ημέρα ,και θα κάνουμε ομαδική προσευχή με τον κάθε ένα από εσάς στην εκκλησία του και εγώ να προσεύχομαι για εσάς.
Φανταστείτε την ενέργεια του ΚΑΛΟΥ που μπορούμε να παράγουμε. !!!!!!!!!!!!!
Ο πονηρός θα βρίσκει την ενέργεια αυτή, εμπόδιο συνεχώς μπροστά του.
Δεν καταφέρνουμε εύκολα να τον νικάμε στην Γή.
Ας τον νικήσουμε στον ουρανό!!!!!!!!
Να είστε ευλογημένοι.
Πατήρ Ιωάννης
ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ






Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2016

Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ. Κήρυγμα απο την ἑορτὴ τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου


 «Τὸ δὲ ἐν τῇ καλῇ γῇ, οὗτοί εἰσιν οἵτινες... ἀκούσαντες τὸν λόγον κατέχουσι καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ»

Κατὰ τὴ σημερινὴ ἡμέρα, ἑορτὴ τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἔχει καθορισθεῖ ὡς εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα ἡ πολὺ γνωστὴ ἀλλὰ καὶ διδακτικὴ «Παραβολὴ τοῦ σπορέως». Ἡ παραβολὴ ὅπου ὁ Κύριος Ἰησοῦς παρομοιάζει τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ μὲ τὸ σπόρο.
Σὰν τὸ σπόρο καὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ σπείρεται πλουσιοπάροχα στὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων.
Δὲν καρποφορεῖ ὅμως παντοῦ καὶ πάντα. Σύμφωνα μὲ τὴν παραβολή, μόνο ὁ σπόρος ὁ ὁποῖος ἔπεσε σὲ καλὴ γῆ καρποφόρησε.
Γι’ αὐτὴ τὴν καλὴ γῆ θὰ κάνουμε λόγο σήμερα. Γιὰ τὴν ψυχὴ δηλαδὴ τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὁποῖος ἀκούει μὲ προσοχὴ καὶ συναίσθηση τὰ θεῖα λόγια καὶ ἀγωνίζεται νὰ τὰ ἐφαρμόσει στὴ ζωή του.
Εἶναι πάρα πολλὲς οἱ εὐκαιρίες μέσα ἀπὸ τὶς ὁποῖες ὁ Οὐράνιος Γεωργὸς ρίχνει τὸ σπόρο τοῦ θείου λόγου στὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων. Πολλοὶ δὲν τὸν δέχονται. Ἄλλοι ὅμως ἀντίθετα ἀπολαμβάνουν πλούσιους καρπούς, διότι ἀκοῦν μὲ προσοχὴ καὶ ἱερὴ συναίσθηση τὰ θεῖα λόγια.
Γι’ αὐτοὺς ὁ Κύριος εἶπε «οὗτοί εἰσιν οἵτινες... ἀκούσαντες τὸν λόγον κατέχουσι». Ἡ λέξη «κατέχουσι» δηλώνει συνειδητὸ ἀκροατὴ ὁ ὁποῖος, ὅταν ἀκούει ἢ μελετᾶ τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ συναισθάνεται ὅτι πρόκειται γιὰ θεῖα καὶ ἱερὰ λόγια καὶ ἡ συναίσθηση αὐτὴ τοῦ προκαλεῖ δέος. «Τὴν ὥρα αὐτὴ μοῦ μιλάει ὁ Θεός!», σκέπτεται. Καὶ ἡ σκέψη αὐτὴ δημιουργεῖ μέσα του ἕνα κλίμα ἱεροπρέπειας καὶ σοβαρότητας.
Αὐτὴ ἡ συναίσθηση τὸν κάνει νὰ προσεύχεται πρὶν ἀκούσει ἢ μελετήσει τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ παρακαλεῖ τὸν Φωτοδότη Κύριο νὰ τὸν φωτίσει νὰ ἐννοήσει τὴ θεία διδασκαλία.
Ἡ ἴδια συναίσθηση τὸν παρακινεῖ κατὰ τὴν ὥρα τῆς θείας διδαχῆς ,νὰ ἐντείνει τὴν προσοχή του, γιὰ νὰ μὴ χάσει τίποτα ἀπὸ τὴν οὐράνια διδασκαλία.
Ἀκολουθεῖ δηλαδὴ τὴ συμβουλὴ τῶν ἁγίων Πατέρων οἱ ὁποῖοι σημειώνουν: Ὅπως πλησιάζεις μὲ εὐλάβεια νὰ κοινωνήσεις τὰ Ἄχραντα Μυστήρια προσέχοντας νὰ μὴν ἐκπέσει κάποιος θεῖος μαργαρίτης, μὲ τὸν ἴδιο ἀκριβῶς τρόπο νὰ προσέχεις στὴν ἀκρόαση τοῦ θείου λόγου καὶ στὴ μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ὥστε νὰ μὴ σοῦ ξεφύγει κανένα ἀπὸ τὰ θεῖα νοήματά της.
Ὑπάρχει ὅμως κι ἕνα δεύτερο βασικὸ χαρακτηριστικὸ τῶν καλλιεργημένων καὶ δεκτικῶν ψυχῶν.
Εἶναι ὁ καθημερινὸς ἀγώνας γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ θείου λόγου. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ τότε μόνο καρποφορεῖ, ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἀγωνίζεται «ἐν ὑπομονῇ» νὰ τὸν ἐφαρμόζει στὴ ζωή του. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ ἅγιος ἀδελφόθεος Ἰάκωβος μᾶς προτρέπει: «Γίνεσθε ποιηταὶ λόγου καὶ μὴ μόνον ἀκροαταί» (Ἰακ. α΄ 22).
Εἶναι σημαντικὸ λοιπὸν μετὰ τὴ μελέτη ἢ τὴν ἀκρόαση τοῦ θείου λόγου νὰ προσπαθοῦμε νὰ ἐπαναφέρουμε στὴ μνήμη μας τί διαβάσαμε ἢ τί ἀκούσαμε καὶ νὰ σκεπτόμαστε πῶς αὐτὸ μποροῦμε νὰ τὸ ἐφαρμόσουμε στὴ ζωή μας.
Ἔχουμε καὶ τώρα θέμα προσευχῆς. Ὅπως πρὶν ἀπὸ τὴ μελέτη ἢ τὴν ἀκρόαση τοῦ θείου λόγου προσευχόμαστε γιὰ νὰ φωτιστεῖ ὁ νοῦς μας καὶ νὰ ἐννοήσουμε τὸ βάθος τῶν θείων νοημάτων, ἔτσι καὶ μετὰ ἀπὸ αὐτὴν προσευχόμαστε στὸν Θεὸ νὰ ἐνισχύσει Ἐκεῖνος τὴ θέλησή μας στὸν ἀγώνα γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ θελήματός του.
Καὶ εἶναι πολὺ σημαντικὸ νὰ ζητοῦμε τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ, διότι ὑπάρχει τὸ ἐνδεχόμενο νὰ συναντήσουμε θλίψεις καὶ δοκιμασίες, δυσκολίες καὶ ἐμπόδια, τὰ ὁποῖα μπορεῖ νὰ μᾶς κλονίσουν, ἂν δὲν μᾶς ἐνισχύσει Ἐκεῖνος νὰ θέσουμε ὡς γερὴ βάση καὶ στήριγμά μας τὸ θέλημά του.

«Καλὴ γῆ». Ἔτσι μᾶς θέλει ὁ Οὐράνιος Γεωργός. Νὰ ἔχουμε ψυχὲς δεκτικὲς ποὺ θὰ ἀκοῦν μὲ προσοχὴ τὰ θεῖα λόγια καὶ θὰ προσπαθοῦν νὰ τὰ ἐφαρμόζουν στὴν καθημερινὴ ζωή.  
Από τους πιο σημαντικούς σπόρους που έσπειρε ο Κ.Η.Ιησούς Χριστός κατά την παρουσία του στον κόσμο μας, ήταν ο σπόρος της αγάπης.
Έσπειρε ελπίζοντας να βρεθεί το κατάλληλο χώμα, για να καρποφορήσει η αγάπη στον κόσμο μας.
Μόνο, που 2000 χρόνια τώρα, μόνο ελάχιστα χωράφια {βλέπε ψυχές} κατάφεραν να κάνουν τον σπόρο αυτό να ανθίσει. Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε καταλάβει λάθος, το μήνυμα αυτό, και τι αλλαγές μπορεί να φέρει στην ζωή μας.
Αγάπα τον πλησίον σου ,όπως αγαπάς τον εαυτό σου.!!!!!!!!!!
Αυτό μας είπε.
Και πως αδέλφια μου αγαπάμε τον εαυτό μας; Με το πρώτο λάθος που θα κάνει, του κόβουμε το κεφάλι και σταματάμε να του μιλάμε; Όχι βέβαια.



Εκεί εξαντλούμε καθημερινά την σοφία και την υπομονή μας ,και βρίσκουμε χιλιάδες δικαιολογίες για να δικαιολογήσουμε το κακό που έκανε ο εαυτός μας ,και να συνεχίσουμε την πορεία μας, πιστεύοντας ότι είμαστε οι καλύτεροι άνθρωποι, που πάτησαν ποτέ στον πλανήτη αυτό.
Εκεί φταίει η κακιά στιγμή, οι συγκυρίες , και οι καταστάσεις.
Ποτέ εμείς, ποτέ ο εαυτός μας. Όταν όμως θέλουμε να εξετάσουμε την συμπεριφορά άλλων, προς εμάς, τότε η σοφία με την οποία κρίναμε τον εαυτό μας πάει περίπατο. Τώρα έχουμε να κρίνουμε τους άλλους. Εύκολο πράγμα. Ένοχοι. Κρεμάστε τους.
Σοφότατος λοιπόν ο Χριστός μας. Ήξερε πολύ καλά την ανθρώπινη φύση και μας ξεσκέπασε από την υποκρισία μας ,με μια μικρή πρόταση. Μας έβαλε να έρθουμε αντιμέτωποι με την αλήθεια. Αγάπα τον άλλον, όπως αγαπάς τον εαυτό σου.
Και κρίνε τον βέβαια με την ανοχή και υπομονή που κρίνεις τον εαυτό σου. Έτσι θα πλησιάσεις τον Θεό ποιο εύκολα. Έτσι θα αποκτήσουμε ψυχικό περιεχόμενο.
Ένα ψίχουλο σοφίας.
Θα μου πείτε λοιπόν κάποια αδέλφια τώρα. Δηλαδή τι μας λες παπά-Γιάννη;  
Όταν κάποιοι μας κάνουν κάποιο κακό, πως  μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε με καλοσύνη, αγάπη και σοφία Θεού;
Μα δεν το λέω εγώ παιδιά μου. Ο Κύριος το είπε. Εγώ απλά προσπαθώ να το κάνω κατανοητό σε εσάς σκαλίζοντας το χωραφάκι της ψυχής σας ,παρουσιάζοντας το από κάποια άλλη οπτική γωνία, μήπως και είναι ευκολότερο να καταλάβουμε το νόημα και να φυτρώσει ο σπόρος . Ναι παιδιά μου, πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε με καλοσύνη, αγάπη και σοφία Θεού.
 Όπως δηλαδή με μεγάλη ευκολία ,θα αντιμετωπίζαμε οι περισσότεροι τον εαυτό μας. Για αυτήν την αγάπη, για αυτήν την καλοσύνη ήρθε να μας διδάξει ο Ιησούς Χριστός. Για αυτήν σταυρώθηκε. Μόνο που δεν τον ακούσαμε. Δεν τον καταλάβαμε.
Και δεν εννοώ φυσικά, όταν κάποιος βλάψει το παιδί μας, να τρέξουμε και να τον αγκαλιάσουμε με αγάπη ,φωνάζοντας του σε αγαπώ σε αγαπώ σε αγαπώ. Αυτό θα ήταν το λιγότερο αλλοπρόσαλλο. Αυτό που λέω είναι να τον αντιμετωπίσουμε με αγάπη ως προς την συμπεριφορά μας. Όπως ακριβώς θα αντιμετωπίζαμε τον εαυτό μας ,αν είχε κάνει κάτι κακό. Με σοφία Θεού .

Όταν κάποιον που σε έβλαψε, τον αντιμετωπίσεις με αγάπη, μόλις του έδωσες το μεγαλύτερο χτύπημα στην συνείδηση του αλλά και το μεγαλύτερο μάθημα. Έγινες και εσύ σπορέας, και έβαλες μέσα του τον σπόρο της αγάπης.
Ο κάθε ιερέας, ο κάθε μοναχός ή κάθε μοναχή, και γενικά ο κάθε άνθρωπος του Θεού, σκοπό έχει να δυναμώνει με τα λόγια του και τις πράξεις του, το χωράφι της ψυχής του κάθε ανθρώπου, ούτως ώστε ο σπόρος της αγάπης που έσπειρε ο Κύριος μας , να βρει την ευκαιρία να φυτρώσει και να ανθίσει.
Θα αναφέρω ένα γεγονός ,από την ζωή του Αγίου Διονυσίου ,για να καταλάβουμε αδέλφια μου ,το είδος της αγάπης που μας δίδαξε ο Κ.Η. Ιησούς Χριστός, και πως εφαρμόζεται στην πράξη.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ
Κάποια περίοδο ο Άγιος Διονύσιος ήταν σε ένα Μοναστήρι. Έμαθε ότι κάποιος άνθρωπος,  σκότωσε τον αδελφό του  και στεναχωρήθηκε πολύ. Σε λίγες ώρες ο δολοφόνος που δεν ήξερε την συγγένεια τους, έφτασε στο Μοναστήρι και ζήτησε από τον Άγιο προστασία και τρόπο διαφυγής. Ο Άγιος που γνώρισε τον δολοφόνο του αδελφού του, τον βοήθησε, τον έκρυψε, και του βρήκε τρόπο διαφυγής για να γλυτώσει.!!!!!!!!!!!
Για αυτήν την αγάπη αδέλφια μου σταυρώθηκε ο Χριστός.!!!!!!!!!!!!!!!
 Για αυτήν την αγάπη στέκει στον Σταυρό στις εκκλησιές μας.  Να μας θυμίζει…… Αγάπα τον πλησίον σου ,όπως τον εαυτό σου.
 Ας αναλογιστούμε λοιπόν, το νόημα όσων μας είπε ,και ας προσπαθήσουμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Να του δείχνουμε καθημερινά ότι καταλάβαμε τον λόγο της θυσίας του. Ότι δεν θυσιάστηκε  άδικα, προσπαθώντας να σώσει το ανθρώπινο γένος. Και ας πλησιάσουμε όσο το δυνατόν το μεγαλείο του. 
Να είμαστε δίκαιοι με τους άλλους, όπως θέλουμε και οι άλλοι να είναι δίκαιοι με εμάς.
Να γίνουμε καλοί Χριστιανοί. Χωρίς φανατισμό αλλά εξασκώντας καθημερινά την αγάπη σε πράξη. Για να τιμήσουμε την θυσία του Θεού μας.
2000 χρόνια ,και δυστυχώς ακόμα δεν έχουμε καταλάβει, το νόημα της λέξεως αγάπη. Έχουν γραφτεί ολόκληροι τόμοι από συγγραφείς, φιλόσοφους, τεχνίτες του λόγου, και απατεώνες ,που ο κάθε ένας προσπαθεί να μας δώσει την δική του εκδοχή, για την αγάπη.
Δεν χρειάζεται όμως να ακούσουμε τι μας λένε οι Φιλόσοφοι, οι σοφοί και οι τεχνίτες του λόγου, για να μάθουμε τι είναι η αγάπη.
Την απάντηση, την ξέρουμε όλοι μας. Όλοι μας το έχουμε νοιώσει.
Όταν μοναδικό μέλημα και υπέρτατη ευχαρίστηση του καθενός ,είναι να κάνει τον άλλο ευτυχισμένο. Όταν δεν σκέφτεται πρώτα τις δικές του ανάγκες, αλλά τις ανάγκες του άλλου.
Του συντρόφου του, του φίλου του, του αδελφού του, του συνανθρώπου του.
Όλοι μας ψάχνουμε την αγάπη. Μα η αγάπη αδέλφια μου για όσους θέλουν να την βρουν, δεν είναι κάτι που αν το βρούμε, μπορούμε να κρατήσουμε για εμάς.
Όσοι ψάχνουν την αγάπη, και λένε πως δεν την βρίσκουν ,είναι γιατί έχουν το όλο θέμα μέσα στο μυαλό τους λάθος. Την θέλουν για αυτούς.
Θέλει κάποιος να γνωρίσει τι είναι αγάπη; Πολύ εύκολο. Ας πάρει μια σακούλα με τρόφιμα, και να πάει σε ένα σπίτι όπου υπάρχει μια απελπισμένη και πάμπτωχη οικογένεια.

Αφήνει τα τρόφιμα στην πόρτα , χτυπάει και φεύγει. Μην τον δουν αύριο, οι άνθρωποι αυτοί στον δρόμο και ντραπούν. Είναι μεγάλη τέχνη η ελεημοσύνη παιδιά μου.
Ας πάει λίγο παραπέρα και ας παρακολουθήσει την εξέλιξη. Η πόρτα ανοίγει, ένας απελπισμένος άνθρωπος εμφανίζεται, βλέπει τα τρόφιμα, το πρόσωπο του φωτίζεται, και στρέφεται προς τον Ουρανό. Ένα  ευχαριστώ Παναγία μου θα βγει από μέσα του.
Ας φανταστούμε τώρα τι μπορεί να συμβαίνει στον ουρανό. Το ευχαριστώ του φτωχούλη που μόλις ελεήσατε, φτάνει στην Παναγιά, και την ξαφνιάζει ευχάριστα.
Τι έκανα στον άνθρωπο αυτό, θα πει, και με ευχαριστεί. Θα κοιτάξει και θα δει το γεγονός.
Θα δει εσάς. Μια διπλή ευλογία σας περιμένει. Πρώτον για την πράξη σας ,και τον τρόπο που την κάνατε, και δεύτερον και κυριότερο, ….ακούστηκε ένα ευχαριστώ στην Παναγιά μας, επειδή εσείς κάποτε γεννηθήκατε. Τι υπέροχο συναίσθημα.
Παιδιά μου. Μόλις γνωρίσατε την αγάπη.!!!!!!!
Η αγάπη η αληθινή ,είναι για να την δίνουμε και όχι για να την κρατήσουμε.
Μόνον όποιος δίνει αγάπη  γνωρίζει την αγάπη. Και όσο δίνει ,τόσο μεγαλώνει σε ποσότητα η αγάπη μέσα του. Ένα δίνεις ,δύο παίρνεις. Έτσι πάντα υπάρχει αρκετό απόθεμα μέσα μας για να δίνουμε αγάπη.
Αυτό για εμένα είναι η αγάπη. Αυτό για εμένα δίδαξε ο Χριστός.
 Χωρίς χρώμα, συμφέροντα, διακρίσεις και υστεροβουλίες.
Όλοι μας θέλουμε να γνωρίσουμε τον Παράδεισο αδέλφια μου. Ετοιμαστείτε λοιπόν να τον γνωρίσετε αυτή την στιγμή. 
Εδώ και τώρα.
Φανταστείτε μια κοινωνία, που θα μπορούσε να κάνει πράξη αυτήν την αρχή.
Ο κάθε ένας από εμάς να ζει ,και να υπάρχει ,για να καλύπτει με την αγάπη του, τις ανάγκες των άλλων ανθρώπων. 
Και αυτό που δίνεις σε κάποιον άλλο, όλοι οι υπόλοιποι να σου το επιστρέφουν μυρριοπλάσιο.
Την φανταστείκατε παιδιά μου;
Μόλις είδατε……… τον Παράδεισο.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Αφήστε τον σπόρο της αγάπης, που έβαλα με την χάρη και την φώτιση του Θεού σήμερα μέσα σας ,να φυτρώσει, και  να ανθίσει. Φάτε από τον καρπό της αγάπης, που θα πιάσετε στα χέρια σας. Εξασκηθείτε στην αγάπη, και  ο Παράδεισος που ανέφερα πριν θα είναι ο τελικός σας προορισμός.
Να είστε ευλογημένοι και υγιείς, εσείς και οι οικογένειες σας.

 Πατήρ Ιωάννης

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2016

Πως θα απομακρήνουμε τις επιρροές της μαγείας από την ζωή μας



Και ο Θεός έφτιαξε τον άνθρωπο.
Τον έβαλε να ζει μέσα στον Παράδεισο, κοντά του, μέσα σε απέραντη ομορφιά και γαλήνη.
Να μην έχει τίποτε για το οποίο να ανησυχεί και να φοβάται. Μια ευλογημένη και ευτυχισμένη ζωή, που ο κάθε ένας από εμάς θα ήθελε να είχε και να ζει σήμερα.
Σήμερα όμως. Που το ανθρώπινο είδος ,ύστερα από αιώνες και αιώνες ταλαιπωριών, δοκιμασιών, πόνων και απελπισίας , έμαθε την σημασία του Παραδείσου ,και ίσως ξέρει πλέον να εκτιμήσει τι είχε και τι έχασε. Και με όλες του τις σκέψεις επιθυμεί να γυρίσει ξανά εκεί από όπου ξεκίνησε. Στο Παράδεισο.
Γιατί τότε δεν μπόρεσε να εκτιμήσει. Ο Δημιουργός μας ,μας είχε χαρίσει τα πάντα.
Αλλά επειδή ήμασταν ένα νέο είδος ζωής στο σύμπαν, δεν ήμασταν έτοιμοι να αντιληφτούμε και να διαχειριστούμε όλη την γνώση του σύμπαντος, όλη την γνώση του Θεού.
Και ο Θεός, μας προειδοποίησε για το καλό μας. Μπορείτε να κάνετε τα πάντα, εκτός από το να δοκιμάσετε καρπό από το δέντρο της γνώσης.
Ο νέος άνθρωπος όμως ,χρησιμοποιώντας λάθος τις νέες για αυτόν ικανότητες και λειτουργίες , παράκουσε αυτήν την βασική εντολή του Θεού, με την παρέμβαση του πονηρού ,και προσπάθησε να αποκτήσει πρόσβαση στην γνώση.
Και φυσικά ……κάηκε.

Όπως θα καιγόταν ο εγκέφαλος ενός μυρμηγκιού στο οποίο αν υπήρχε τρόπος να γίνει, θα προσπαθούσαμε να βάλουμε μέσα την γνώση ,για την πυρηνική ενέργεια, για τα διαστημόπλοια, για ταξίδια στο διάστημα, και γενικά την γνώση του κόσμου μας ,όπως τον ξέρουμε και τον αντιλαμβανόμαστε εμείς.
Ο Θεός ,λοιπόν βλέποντας το νέο του δημιούργημα, με το καλημέρα της δημιουργίας του, να τον παρακούει, είχε δύο επιλογές.
Η μία ήταν να τον καταστρέψει σαν είδος απειθάρχητο και επικίνδυνο, και η άλλη ………. Να λάβει υπ’ όψιν του την μεγάλη επιθυμία του ανθρώπου για γνώση………. Και να τον στείλει στο σχολείο.
Επειδή όπως κάθε γονιός, έτσι και αυτός σαν πατέρας , αγάπησε τον άνθρωπο που είχε δημιουργήσει ……… και αποφάσισε να μην μας καταστρέψει, αλλά να μας στείλει σχολείο να μάθουμε.
Μας έφτιαξε λοιπόν στον πλανήτη αυτόν ένα υπέροχο σπίτι για να κατοικούμε, μας εφοδίασε με όλα τα σχετικά φυτά και ζώα ,αλλά και όλα τα υπόλοιπα απαραίτητα, για να επιβιώσουμε, μας έδωσε την ευλογία του η οποία σκόρπισε και εγκαταστάθηκε σε όλον τον πλανήτη για την προστασία μας…………… μας άφησε ελεύθερους να αποφασίζουμε και να ενεργούμε, και έφυγε.
Γνώση δεν ήθελες άνθρωπε; Πάρε όση γνώση θέλεις και μπορείς να αντέξεις. Αλλά όχι χάρισμα πλέον.
Πάρε γνώση μέσα από τις εμπειρίες που θα αποκτήσεις, αγωνιζόμενος να επιβιώσεις, και να προστατευτείς.
Να δημιουργήσεις. Δικές σου οι επιλογές ,δικές σου και οι συνέπειες.
Για όποιο αποτέλεσμα στην συμπεριφορά του ανθρώπου, ο άνθρωπος θα έχει ότι καλό ή κακό προκύψει ,από τις αποφάσεις που θα παίρνει.
Και έφυγε. Όπως είπα όμως, είχε αφήσει την ευλογία του παντού γύρω μας. Αυτός δεν θα επέμβαινε πλέον, εμείς όμως οι άνθρωποι, θα μπορούσαμε να πάρουμε από την ευλογία του , ότι επιθυμούσε η καρδιά μας.
Θα μπορούσαμε να έχουμε την προστασία του, και την αγάπη του σε κάθε στιγμή της ζωής μας, αν…………… αν ήμασταν άξιοι αυτής της ευλογίας του Θεού.
Απλά, καθημερινά λόγια, τα λόγια μου, αλλά βοηθάνε καλύτερα να αντιληφθούμε κάποια γεγονότα , και την σχέση μεταξύ ανθρώπου και Θεού.
Το να πω σε έναν άνθρωπο ,ότι πρέπει να ζητάει την χάρη του Θεού ,για να πηγαίνει καλά η ζωή του, δεν έχω κάνει τίποτα, ούτε θα πετύχω τίποτα, αν προηγουμένως δεν του έχω εξηγήσει, τι είναι η χάρης του Θεού και πως λειτουργεί.
Βλέπεται για κάθε θαύμα που επιζητούμε από τον Θεό, είναι απαραίτητη και η δική μας συμμετοχή , με την πίστη μας στο γεγονός ,ότι το θαύμα που ζητάμε θα γίνει.
Όσο ποιο πολλή έχουμε καταλάβει την φύση ,αυτού που ζητάμε λοιπόν από τον Θεό, τόσο περισσότερο μπορούμε να πιστέψουμε, ότι θα μας συμβεί. Και τελικά να μας συμβεί.
Γιατί αν δεν πιστέψουμε ότι θα γίνει, θαύμα δεν γίνεται.
Και εδώ απαντάω και σε κάποιους συνανθρώπους μας ,που ακούω να λένε.
Μα αφού πιστεύω στον Θεό, γιατί δεν μου γίνεται το θαύμα που περιμένω;
Γιατί παιδί μου, μπορεί να πιστεύεις στον Θεό, με όποια έννοια αντιλαμβάνεσαι εσύ για το τι θα πει ,πίστη στον Θεό, αλλά σίγουρα δεν πιστεύεις με όλη σου την ψυχή και δύναμη, ότι ο Θεός θα σου δώσει αυτό που ζητάς. Παρακαλάς για ένα θαύμα με αρκετή αμφιβολία, για το αν θα το λάβεις ή όχι. Οπότε ,ξέχνα το θαύμα. Δεν θα έρθει ποτέ.
 Ο Θεός, τον κάθε άνθρωπο τον δημιουργεί κατ εικόνα και ομοίωση αυτού. Όχι σωματικά. Αλλιώς θα ήμασταν όλοι ίδιοι στην εμφάνιση. Κατ ‘εικόνα και ομοίωση πνευματική, ενεργειακά ίδια ,και βγαλμένη από την ενέργεια του Θεού. Μας βάζει ένα κομμάτι του μέσα μας, αυτό που λέμε ψυχή ή πνεύμα Θεού ,το οποίο είναι άμεσα συνδεδεμένο πάντα με τον Θεό, σε όλη την διάρκεια της ζωής μας.
Άρα μιλάμε παιδιά μου για αόρατη ενέργεια. Είναι το πνεύμα του Θεού μέσα μας, που γνωρίζει τα πάντα για τον κόσμο του Θεού, από όπου προέρχεται, που εκτός όλων των άλλων καθηκόντων του, είναι και ο μεγάλος μας διδάσκαλος ,σε έναν ρόλο που ονομάζουμε εμείς συνείδηση.
Μια ενέργεια όμως έχει πάντα δυο πόλους για να ισορροπεί. Τον αρνητικό και τον θετικό.
Και ανάλογα με τις επιρροές που μπορεί να δεχτεί θα υπερισχύσει πότε η μία και πότε η άλλη.
Ύστερα από όλη αυτήν την εισαγωγή, πάμε τώρα να μπούμε στα σχετικά με την εξήγηση της μαγείας θέματα.
Ο άνθρωπος λοιπόν είναι μια ενέργεια που μας παρουσιάζεται όμως τρισδιάστατη στα μάτια μας, και μας δυσκολεύει να το καταλάβουμε αυτό.
Είναι όμως μια ενέργεια.
Με δύο πόλους και ο άνθρωπος. Τον Θετικό και τον αρνητικό. Ποιο πολύ γνωστοί αυτοί οι πόλοι σε εμάς ,σαν καλό και κακό.
Και το πνεύμα του Θεού μέσα μας, στον ρόλο του δασκάλου, βλέπε συνείδηση, είναι αυτό που θα μας ενημερώσει πριν προβούμε σε μια σκέψη ή πράξη, αν αυτό που επιλέξαμε να κάνουμε ή κάναμε τελικά,  είναι καλό για τον κόσμο του Θεού ή όχι. Είναι καλό για την ενέργεια μας ,την ψυχή μας, ή όχι.
Από μικρά παιδιά θυμόμαστε όλοι μέσα μας ,μια φωνούλα να μας μιλάει και να μας προειδοποιεί ,για το καλό και το κακό στις επιλογές μας.
Όσοι ακούν την φωνή του καλού, και ακολουθούν αυτήν την πορεία στην ζωή τους, εξελίσσονται θετικά στην ζωή τους, είναι πάντα εναρμονισμένοι με την ευλογία του Θεού, και απολαμβάνουν την προστασία του, σε κάθε δυσκολία της ζωής τους.
Όσοι από μικροί ακολούθησαν την φωνή του κακού, λόγω αδυναμίας ή κακής διαπαιδαγώγησης, ,θα εξελιχθούν σε όργανα του διαβόλου, και θα εκτελούν σαν σκλάβοι του ,το έργο που έχει στον νου του να εκτελέσει. Την καταστροφή του ανθρώπου.
Και υπάρχει και η Τρίτη κατηγορία, στην οποία δυστυχώς είμαστε οι περισσότεροι από τους ανθρώπους. Πότε με το καλό και πότε με το κακό.
Ανάλογα με το τι μας βολεύει ,εκείνη την συγκεκριμένη στιγμή.
Θέλουμε να είμαστε καλοί, αλλά οι αδυναμίες μας και τα πάθη μας, δεν μας το επιτρέπουν. Κάνουμε το κακό ,μετά φοβόμαστε την τιμωρία του Θεού για το κακό που κάναμε, θέλουμε όμως να είμαστε καλοί, οι περισσότεροι από φόβο για την τιμωρία, αρχίζουν σκέψεις ενοχής και αυτοκριτικής να μας βασανίζουν, και εν τω μεταξύ έχουμε απομακρυνθεί από την ευλογία του Θεού και από την προστασία του. Έχουμε μαγαρίσει την ενέργεια μας, και έχουμε προσβάλει το πνεύμα του Θεού μέσα μας.
Είμαστε τώρα, ότι πρέπει, για τις όποιες ορέξεις του πονηρού και των σκλάβων του. Ανυπεράσπιστοι και  αβοήθητοι σε κάθε τους σχέδιο. Ανυπεράσπιστοι και αβοήθητοι σε κάθε επίθεση από μαγεία ,που κάποιοι μπορεί να μας έκαναν ,ή από κακές αόρατες δυνάμεις.
 Οι σκέψεις μας αλληλοσυγκρούονται μέσα στο κεφάλι μας, έχουμε χάσει την ισορροπία μας, νομίζουμε ότι θα τρελαθούμε, εμφανίζονται αρρώστιες ,κακοτυχίες , αναποδιές και ένα σωρό άλλα ,που μας βασανίζουν καθημερινά.
Κλαίμε βουτηγμένοι μέσα στην απελπισία και στον φόβο. Είμαστε ………. Λέμε μαγεμένοι.
Υπάρχουν αλήθεια τα μάγια;
Υπάρχουν. Και πώς λειτουργούν; Όπως λειτουργούν οι προσευχές μας προς τον Θεό.
Κάθε λέξη που θα πει ο άνθρωπος ,και κάθε σκέψη που θα κάνει, παράγει ένα αποτέλεσμα.
Η προσευχή από μια αγνή ψυχή ,που ανήκει στην πρώτη κατηγορία που ανέφερα πριν, θα επιστρέψει αμέσως σε αυτήν ,σε μορφή ευλογίας και προστασίας από τον Θεό.
Τα λόγια από μια μαγική ευχή, από τους υπηρέτες του κακού, αν λέγονται για  κάποια ψυχή που ανήκει στην πρώτη κατηγορία, των αγνών ψυχών δηλαδή, θα εξοστρακιστούν και θα επιστρέψουν στον ίδιο που τα λέει, μαζί με κάποια καρπαζιά από το αφεντικό του, επειδή δεν τα κατάφερε, λες και ο ίδιος { το αφεντικό τους} θα μπορούσε να κάνει κακό σε μια τέτοια ψυχή, αλλά τέλος πάντων.
Τα ίδια λόγια όμως ,αν αφορούν κάποια ψυχή ανθρώπου που ανήκει στην Τρίτη κατηγορία, αυτών δηλαδή που είναι πότε καλοί και πότε κακοί στις επιλογές τους, εκεί………. Η έλλειψη ευλογίας , άρα και προστασίας από τον θεό, θα επιτρέψει να φέρουν το κακό αποτέλεσμα ,που επιθυμεί ο υπηρέτης του πονηρού, με αποτέλεσμα τα μάγια να πιάσουν, και να επηρεάσουν την ζωή και την ευτυχία του άτυχου ανθρώπου.
Θα μπορούσα να μιλάω με τις ώρες ,για αυτό το τόσο σοβαρό θέμα παιδιά μου.
Πιστεύω όμως ότι σε γενικές γραμμές ,έστω και αν χρησιμοποίησα διαφορετική οπτική γωνία, για να παρουσιάσω το θέμα, πιστεύω ,ότι έχω βοηθήσει να καταλάβετε, πως λειτουργεί ,και πώς μας επηρεάζει η μαγεία στην ζωή μας.
Ας δούμε τώρα τι πρέπει να κάνουμε ,πρώτα για να απαλλαγούμε από όλα τα δυσάρεστα, που μας προκαλεί η κακία των ανθρώπων.
Σε όλους εκείνους που κατέφυγαν στις μαγικές δυνάμεις, αλλά και σε αυτούς που έπεσαν θύματα μαγικών επιρροών.
Kατ’ αρχήν να ξέρετε ότι έχω γνώση της κατάστασης. Γνωρίζω, ότι υποφέρουν. Θέλουν να ελευθερωθούν, μα δεν μπορούν. Έχει αδυνατίσει η θέλησή τους. Έχει συσκοτισθεί η σκέψη τους με αποτέλεσμα τη σύγχυση του νου. Έχει «δεθεί» η προσωπικότητά τους.
Μέσα τους υπάρχει κάποια δύναμη που δεν τους αφήνει να προχωρήσουν, ή ενέργεια τους είναι μπερδεμένη και μαγαρισμένη .Και εκεί έρχεται η ορθόδοξη πίστη να δώσει την λύση...
Είναι δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο, να ελευθερωθεί κανείς από την τυραννία του διαβόλου. Χρειάζεται πίστη, δύναμη, υπομονή και επιμονή. Η Εκκλησία μας σ’ εκείνους που αγωνίζονται να απαλλαγούν από τις μαγικές επιρροές προσφέρει τους εξής τρόπους θεραπείας:
Βασική και πρωταρχική προϋπόθεση ,για την απόταξη των πονηρών και διαβολικών επιρροών είναι η μετάνοια. Με τα δάκρυα της μετανοίας, όπως με το αγιασμένο νερό του βαπτίσματος, καθαρίζεται η ψυχή και το σώμα από την αμαρτία, αποτάσσεται ο σατανάς και ξανά ενώνεται ο αμαρτωλός άνθρωπος με τον Χριστό.
   Μόνο με την μετάνοια φεύγει ο σκοτεινός διάβολος ,και επανέρχεται ο ακοίμητος φρουρός και συνοδός μας ,ο φύλακας άγγελος του Θεού.
Όσοι, λοιπόν, επηρεάζονται από το διάβολο, όσοι κατέφυγαν σε πνευματιστές και μάγους, όσοι έκαναν μάγια σε κάποιο συνάνθρωπο τους, όσοι χρησιμοποίησαν τα μαγικά ξόρκια, όσοι παρακολούθησαν μαγικές τελετές, όσοι έριχναν τα χαρτιά και τον καφέ, όσοι συμβουλεύονταν μάντεις… για να ελευθερωθούν από τα δεσμά του σατανά, όσοι φόρτωσαν τις ψυχές τους με αδικίες σε ανθρώπους, κακολόγησαν ,έκριναν κακοπροαίρετα κάποιον, όσοι σε γενικές γραμμές παιδιά μου, έχουν αμαρτήσει θα πρέπει να μετανοήσουν ειλικρινά και να ζητήσουν συγνώμη.
Να επαναφέρουν με αυτόν τον τρόπο την ενέργεια τους ,στην πρώτη κατηγορία που ανέφερα πριν.
Να εναρμονιστούν ξανά με την ευλογία του Θεού.   Χωρίς τη γνήσια μετάνοια, όλα τα άλλα που θα αναφέρουμε στη συνέχεια ,δεν βοηθούν και δεν θεραπεύουν .
Για να σας βοηθήσω μέσα από αυτήν την ομιλία,  και να ευεργετηθείτε , αφού δεν υπήρχε τρόπος  να σας εξομολογήσω , θα σας ζητήσω να κάνετε το εξής που θα σας ωφελήσει πάρα πολύ.
Μόλις τελειώσει η ομιλία, ή ακόμα και το βράδυ πριν κοιμηθείτε, αρχίστε από μέσα σας, να ομολογείτε στον Θεό αλλά και στον εαυτό σας ,όλα αυτά που σας βαραίνουν την ψυχή, και μετανοήστε για αυτά. Εσείς κι ο εαυτός σας, μπροστά στον θεό. Αφού δεν θα μεσολαβεί ιερέας, δεν θα έχετε παιδιά μου καμιά δικαιολογία ,να μην αναγνωρίσετε τα λάθη σας, και να μετανιώσετε για αυτά.
Βέβαια αυτό δεν είναι εξομολόγηση. Θα είναι όμως μια τίμια προσέγγιση προς τον Θεό. Που θα βοηθήσει όμως αρκετά κάτω από αυτές τις συνθήκες, την ψυχούλα σας να ελαφρώσει ,και να ευεργετηθεί .
Έχω ανεβάσει και την προσευχή του Αγίου Κυπριανού ,που διαλύει τα μάγια. Βάλτε την ,μετά την εσωτερική σας εξομολόγηση ,να ακουστεί στον χώρο σας.
 Θα δείτε πόσο καλύτερα θα αισθάνεστε μετά, από άλλες φορές που πιθανόν να την είχατε ακούσει, χωρίς όμως  προηγουμένως να είχατε καθαρίσει τον εσωτερικό σας κόσμο, με την αυτοεξομολόγηση και μεταμέλεια.
Φανταστείτε πόσο καλύτερα θα αισθανθείτε , αν τα ίδια που ομολογήσατε στον εαυτό σας, πάτε και τα πείτε σε έναν ιερέα, και λάβετε και την συγχώρηση του Θεού. Η εξομολόγηση και η Θεία κοινωνία, μπορεί να σας καθαρίσει τελείως από κάθε κακό, και από κάθε δαίμονα.
Τι πρέπει όμως να κάνουμε στην συνέχεια ,για να μην κινδυνέψουμε ξανά.
Η νηστεία και η προσευχή είναι όπλα πνευματικά, τα οποία ο ίδιος ο Κύριος συνιστά:   Με τη νηστεία εξαγνίζεται το σώμα και βοηθείται η ψυχή στην εκρίζωση των παθών.
Να τηρεί, λοιπόν, εκείνος που θέλει να απαλλαγεί από τις μαγικές δυνάμεις, τις νηστείες της Εκκλησίας.
Να προσεύχεται αδιάλειπτα για τη θεραπεία του. Να εφαρμόσει μια έκτατη τεσσαρακονθήμερη νηστεία, ειδικά αφιερωμένη στη συγκεκριμένη περίπτωσή του.   
Και επειδή ο μοντερνισμός έχει μπει για τα καλά στην ζωή μας ,και οι άνθρωποι που μεγάλωσαν μακριά από την εκκλησία, εύκολα κοροϊδεύουν και αμφισβητούν αυτά που εμείς πιστεύουμε, τους φαίνετε ότι η νηστεία είναι κάτι το αχρείαστο.
Δεν μπορούν να καταλάβουν την ευεργετική της δύναμη στον άνθρωπο.
Ακόμα και ο Κ.Η.Ιησούς Χριστός και Θεός μας, νήστεψε. Λέτε να ήταν κάτι το αχρείαστο;
Ίσως αν καταλάβουμε σε τι ακριβώς χρειάζεται η νηστεία, και σε τι μας ωφελεί ,να αλλάξει η γνώμη μας για το αν είναι χρήσιμη ή όχι.
Με τις τροφές που τρώμε συγκεντρώνουμε μέσα μας τοξίνες. Αυτές κυκλοφορούν σε όλο μας το σώμα, επηρεάζοντας όλο τον οργανισμό μας ,και επέρχεται ανισορροπία στην ενέργεια μας.
Η χημεία του εγκεφάλου επηρεάζεται αρνητικά, και δεν λειτουργεί όπως πρέπει. Ο ψυχισμός μας επηρεάζεται, άσχημες σκέψεις, εύκολα κάνουν την εμφάνιση τους και μας κυριεύουν ,και γενικά το σώμα και το πνεύμα μας λειτουργεί αρνητικά. Έχει χάσει την πνευματική του δύναμη.
Και έρχεται η νηστεία, και καθαρίζει ο οργανισμός από τις τοξίνες, και καθαρίζει ο εγκέφαλος από αυτές, οι σκέψεις αλλάζουν, η ψυχή μας ισορροπεί, το πνεύμα μας γαληνεύει.
Η προσευχή μας αποκτά δύναμη.
Με την νηστεία, είναι σαν να κάνουμε επανεκκίνηση και αποκαθαρισμό. Δεν είναι απλά μια απαίτηση της εκκλησίας μας . Χιλιάδες χρόνια πριν ο Ιησούς Χριστός μας, ήξερε αυτά που οι επιστήμονες ανακαλύπτουν σήμερα. Εφάρμοσε την νηστεία και τα οφέλη αυτής, και στο δικό του ανθρώπινο σώμα.
Μαζί με την νηστεία απαραίτητη είναι και η προσευχή. Δεν υπάρχει πιο μεγάλη δύναμη από τη γνήσια «πεπυρωμένη» προσευχή.   Με την προσευχή ενώνεται ο άνθρωπος με τον Θεό, φωτίζεται η διάνοια, ενισχύεται η θέληση, εκλογικεύονται οι επιθυμίες, μαστίζονται και φυγαδεύονται οι δαίμονες.
Η επίκληση του ονόματός του Ιησού Χριστού, κατακαίει τους δαίμονες. Σε εκείνους που τον επικαλούνται δεν επιτρέπει ο Κύριος την εισβολή δαιμόνων, αλλά τους διατηρεί καθαρούς και άτρωτους.
Αποτελεσματική είναι και η βοήθεια της Υπεραγίας Θεοτόκου. Η Θεοτόκος  αποβαίνει για κάθε πιστό που παλεύει μέσα στο πέλαγος των θλίψεων ,και των παγίδων του εχθρού, λιμάνι και ορμητήριο.
Με την επέμβασή της συντρίβονται τα πλήθη των εναερίων σατανικών πνευμάτων. Όσοι επικαλούνται με πίστη τη βοήθεια της, ελευθερώνονται από το δαιμονικό μαρτύριο.
Και οι άγιοι της Εκκλησίας μας με τις πρεσβείες τους συμπαρίστανται στους αγωνιζόμενους πιστούς. Ιδιαίτερα εκείνοι, οι οποίοι σε επιβράβευση των αγώνων τους έλαβαν από τον δωροδότη Θεό ,το κατά των δαιμόνων χάρισμα, όπως ο Μέγας Αντώνιος, ο άγιος Γεράσιμος της Κεφαλληνίας, ο άγιος Νεκτάριος , η Αγία Μαρίνα ,και ο πρώην μάγος άγιος Κυπριανός, τον οποίον η λαϊκή συνείδηση θεωρεί, θεραπευτή εκείνων που υποφέρουν από τις επιδράσεις της μαγείας.
Κάποιοι από τους Χριστιανούς μας, αντί να καταφύγουν στην ιαματική χάρη των ευχών και Μυστηρίων της Εκκλησίας, καταφεύγουν σε «μάγους» ή σε καμία «εξορκίστρια», για να τους λύσουν τα μάγια. Αυτές όμως οι πράξεις τους καταδικάζονται από την Εκκλησία.
«Θεραπεύουσι το σώμα οι δαίμονες»;
Ερωτά ο άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, και συνεχίζει: «Γέλως ταύτα και μύθοι. Επιβουλεύειν και καταβλάπτειν, ου θεραπεύειν ίσασιν οι δαίμονες»  Πρόσκαιρα σταματούν το κακό, που εκείνοι μας προξένησαν, για να πιστεύσουμε σ’ αυτούς.
Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης σε μια ομιλία του με τίτλο, «Ότι οι Χριστιανοί δεν πρέπει να μεταχειρίζονται κανένα είδος μαγείας.   γράφει τα παρακάτω: «Μη απατάσαι, λοιπόν, Χριστιανέ, αλλά πληροφορού ότι ούτε λύκος γίνεται πρόβατον ποτέ, κατά την παροιμίαν, ούτε ο διάβολος γίνεται ποτέ ιατρός, και ότι ευκολότερα ημπορεί να ψυχραίνει η φωτιά και να θερμαίνει το χιόνι, πάρεξ να ιατρεύση κατά αλήθειαν ο διάβολος, διότι αυτός αν και θελήσει να σε γιατρεύσει, αλλά δεν δύνατε, διότι είναι πάντη αδύνατος και αν υποθέσωμεν πως δύναται να σε γιατρεύσει, όμως δεν θέλει. Διότι η υγεία του ανθρώπου είναι καλόν, ο διάβολος μισεί πάντα τα καλά και διά τούτο ονομάζεται μισόκαλος»   
Γι αυτό λέμε είναι μεγάλος λάθος και αμαρτία, το να τρέχουν οι Χριστιανοί σε μάγους… για να τους λύσουν δήθεν τα μάγια.
Το ερώτημα είναι: Είναι, λοιπόν, δυνατόν ποτέ τον Χριστιανό που επικαλείται στην κατά δαιμόνων πάλη το όνομα του Χριστού, που ζει «εν μετανοία» μέσα στην Εκκλησία, που
ταπεινά και συνειδητά συμμετέχει στο Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας, που μελετά και εφαρμόζει το άγιο Ευαγγέλιο, να τον επηρεάζουν οι μαγικές δυνάμεις;
Μόνο, όταν ο Χριστιανός είναι αδύναμος στην πίστη και στην πνευματική ζωή, τότε επηρεάζεται από τις μαγικές δυνάμεις. Αν λοιπόν κάποιος Χριστιανός υποφέρει από μάγια, να τηρήσει τα ανωτέρω που αναφέραμε. Και να μην απελπίζεται.
Διότι ο Μέγας Αντώνιος είπε: «Ας σκεπτόμαστε βαθειά με την ψυχή μας, ότι ο Κύριος είναι μαζί μας, Αυτός που τους κατετρόπωσε (τους δαίμονες) και τους κατήργησε. Και να βάζουμε στο μυαλό μας και να θυμόμαστε πάντοτε, ότι, εφ’ όσον ο Κύριος είναι μαζί μας, τίποτε δεν θα μας κάνουν οι εχθροί»  
Πιστέψτε το παιδιά μου, και αποφασίστε με πίστη πέρα από κάθε φαντασία, να ελευθερωθείτε ,με την βοήθεια και την χάρη του Κ.Η.Ιησού Χριστού, την αγάπη και ευλογία της Υπεραγίας Θεοτόκου, και των θεραπευτική επέμβαση των Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης, άλλα και όλων των Αγίων της εκκλησίας μας με την δύναμη και την αγάπη τους προς τον άνθρωπο.
Θα πρέπει όμως να θυμάστε πάντοτε, ότι δεν μπορούμε να λάβουμε τίποτα από τον ουρανό ,εάν δεν το αξίζουμε.
Πρέπει πρώτα να γίνουμε πομποί που εκπέμπουν αγνό και δυνατό φως, και μετά θα γίνουμε δέκτες του Θεϊκού φωτός ,που θα φωτίσει τις ψυχές μας και θα τυφλώνει τον πονηρό, κάθε φορά που θα προσπαθεί να μας πλησιάσει.

Να είστε ευλογημένοι και υγιείς.

Πατήρ Ιωάννης














Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2016

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΟΙΚΙΑΣ ΣΑΣ ΑΠΟ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΜΑΓΕΙΑΣ



Για να καθαρίσετε τον χώρο σας από κάθε αρνητική ενέργεια από μαγεία ή επιθέσεις του κακού και να επαναφέρετε την αρμονία και ευτυχία στην ζωή σας, να διαβάζετε αυτήν την προσευχή ,σταυρώνοντας με το δεξί σας χέρι και κρατώντας έναν σταυρό, τον χώρο σας , αφού έχετε θυμιάσει  πρώτα.

«Πάντα όσα εάν αιτήσητε εν τη προσευχή πιστεύοντες λήψεσθε»(Ματθ.ΚΑ'22)

Προς Σε Κύριε Ιησού Χριστέ, τον πανταχού Παρόντα και τα πάντα πληρούντα Άπειρο, Πανάγαθο Θεό, τον Ενανθρωπισθέντα επί της γης δια την σωτηρίαν του Ανθρώπου, τον οποίον έπλασες κατ' Εικόνα και Ομοίωσή Σου, τον εκουσίως Σταυρωθέντα δια την ανάπλαση και Ανάσταση του πεπτοκώτος Δημιουργήματός Σου, τον Διδάσκαλο της Οικουμένης, τον Γλυκύτατο Ιησού, όστις εθυσιάσθη δια την ανύψωση και Χριστοποίηση του Ανθρώπου, αποτείνομαι την ώρα αυτή με απέραντο Σεβασμό και Αγάπη και Λατρεία και παρακαλώ Σε Κύριε εισάκουσε τη δέησή μου αυτή και ένωσέ με μαζί Σου και επίτρεψε μου να λάβω ενίσχυση  και δύναμη εκ της Δύναμής Σου και Χάρη εκ της Χάριτός Σου και επίτρεψε μου να κάνω χρήση του εις τη δεξιά μου Σταυρού της Θυσίας Σου, τον οποίο μετά σεβασμού και πίστης φέρω.

Ακόμη Σε παρακαλώ ο λόγος μου ας λάβει ισχύ και δύναμη εκ Σου και ας ενεργηθεί εν τη Δυνάμει Σου και ας μη επιστρέψει κενός.
Εν τω Ονόματί Σου Κύριε Ιησού Χριστέ και δια της Χάριτος του Σταυρού Σου σταυρώνω το χώρο τούτο της οικίας μου και κάθε ενυπάρχουσα ενέργεια προερχόμενη είτε εκ βασκανίας η μαγγανίας η ζηλοτυπίας η καταλαλιάς η κατάρας η οιασδήποτε άλλης αιτίας μη προερχομένης εκ του Νόμου της Αγάπης Σου, αποσυνθέτω, διαλύω, και διασκορπίζω αυτή μακράν του οίκου μου, παρ' οιουδήποτε κι αν εξεπορεύθη είτε ζώντος εν σαρκί πνεύματος η εν τω αϋλω χώρο ευρισκομένω, οιασδήποτε ισχύος η έντασης, η σύνθεσης και αν είναι, είτε προήλθε και εξεπορεύθη εκ λόγων η σκέψεων η συναισθημάτων μη αγαθών, ως επίσης διαλύω και αποσυνθέτω κάθε σχηματισθείσα άβιο εικόνα εν τω χώρω τούτω η εν τη διανοία μου η εν τη σκέψη μου με σκοπό να με εκφοβίσει η να με παραπλανήσει και να με απομακρύνει από κοντά Σου.

Ακόμη σφραγίζω τον οίκο μου δια της Δύναμης του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού Σου και εν τω Ονόματί Σου και όλες τις εισόδους και εξόδους αυτού και απαγορεύω την είσοδο εντός του χώρου τούτου εις παν πνεύμα, όπερ δεν Σε αναγνωρίζει και δεν Σε προσκυνά ως ΘΕΟΝ φανερωθέντα εν σαρκί, Σταυρωθέντα και Αναστάντα, ως εγώ σε προσκυνώ ευχαριστών Σε δια την Χάρην και την Προστασίαν Σου.

Κύριε, πάσα τυχόν δρώσα πνευματική αρνητική υπόσταση εν τω χώρω της οικίας μου Σταυρώνω και δια της Δύναμης του Ζωοποιού Σου Σταυρού και εν τω Ονόματί Σου καθηλώνω και τους αφαιρώ κάθε δύναμη και εξουσία, την οποία τυχόν έχουν και δια των Αρχαγγέλων Σου Μιχαήλ και Γαβριήλ και των Αγγέλων αυτών τους παραδίδω εις την Δικαιοσύνη Σου Κύριε, ίνα δώσουν λόγο των πράξεων τους και παρακαλώ Σε Κύριε ίνα θέσεις φρουρά εξ Αγγελικών Σου Δυνάμεων εν τω χώρω τούτο, ίνα επιστατούντες φρουρούσι τον οίκο τούτο, τους εν αυτώ οικούντες και τους εν αυτώ εισερχομένους. Αμήν.


Πάντα ταύτα Κύριε, όσα ετέλεσα εν τω Ονόματί Σου, παρακαλώ Σε επισφράγησε δια της Δεξιάς Σου. Ευχαριστώ. Αμήν.



Πηγή.http://asteri-on.pblogs.gr/53583.html 

Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2016

ΟΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΞΥΠΝΟΙ



Παρατηρώντας, μελετώντας και σπουδάζοντας τους ανθρώπους,{κάτι που μου άρεσε να κάνω από πολύ μικρός} μπορώ να πω ότι έμαθα πάρα πολλά.
Το να σπουδάζεις τον άνθρωπο ,{όπως σπουδάζουμε ένα οποιοδήποτε άλλο μάθημα}, με σκοπό να τον αναλύσεις , να προβληματιστείς με αυτόν, να αντιληφτείς τα μυστήρια της συμπεριφοράς και του χαρακτήρα του, και τέλος ,αν καταφέρεις να τον καταλάβεις, να τον εξηγήσεις, και να τον μάθεις, πιστεύω ότι είναι η ποιο σοβαρή σπουδή που μπορεί να αποκτήσει κάποιος.
Η ποιο χρήσιμη μάθηση για την ζωή του.
Βλέπετε επάνω στον άνθρωπο ,και την συμπεριφορά του, εκφράζονται σχεδόν όλες οι επιστήμες και τα μυστικά του σύμπαντος.
Οπότε αν έχουμε μάθει τον άνθρωπο, μας είναι πιθανόν ποιο εύκολο ,να κατανοήσουμε και οποιαδήποτε άλλη γνώση, ή έστω να την πλησιάσουμε αρκετά.
Αρκεί να μπορούμε όταν κοιτάμε, να βλέπουμε πραγματικά τι υπάρχει εκεί, και όχι την πρώτη εικόνα που μας παρουσιάζεται.
Παρατηρώντας λοιπόν τους ανθρώπους, σύντομα θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα, ότι ο κάθε ένας από εμάς, στην εξέλιξη της ζωής του ,θα έχει αποκτήσει διαφορετικές γνώσεις, διαφορετικές εμπειρίες, διαφορετική ποιότητα, έκφραση, κοινωνική μόρφωση και τρόπους συμπεριφοράς, και τέλος, διαφορετικό χαρακτήρα και πιστεύω.
Έτσι όταν έρθει ή ώρα κάποιος να πάρει μια απόφαση ,σχετικά με κάποιο θέμα που τον απασχολεί, πάντα η επιλογή του θα είναι διαφορετική από οποιονδήποτε άλλο, αφού θα έχει βασιστεί στις δικές του γνώσεις, που είναι πάντα διαφορετικές από των άλλων.
Ακόμα και αν λόγω εκπαίδευσης , έχει μάθει να ενεργεί συντεταγμένα, ακολουθώντας μια κοινή γραμμή που έχει καθοριστεί από την εκπαίδευσή του, πάλι θα βρεθούν διαφορές στον ακριβή τρόπο εκτέλεσης της απόφασης που πήρε, από κάποιον άλλο.
Τώρα. Από το αποτέλεσμα της ενέργειας του, συνηθίζουμε να τον χαρακτηρίζουμε έξυπνο άνθρωπο ή όχι.
Κατά την γνώμη μου λάθος. Λάθος να του προσάπτουμε εξυπνάδα ή όχι ,στην απόφασή που πήρε, από την στιγμή που κρίνουμε από το αποτέλεσμα και μόνο.
Τις περισσότερες φορές θα έχουμε διαπιστώσει όλοι μας, ότι το αποτέλεσμα μιας επιλογής μας, άσχετα αν πιστεύουμε ότι επιλέξαμε σωστά, εξαρτάτε από πολλούς αστάθμητους παράγοντες, τους οποίους με τίποτα δεν μπορούμε να προβλέψουμε από πριν.
Αυτό που πολλοί από εμάς ονομάζουμε τύχη.
Οπότε ,το να κρίνουμε αυστηρά και μόνο από το αποτέλεσμα, αν κάποιος ενήργησε έξυπνα ή όχι, πολλές φορές θα μας οδηγήσει σε λάθος συμπέρασμα.
Και πολλές φορές πάλι, θα αδικήσουμε τον εαυτό μας, κατηγορώντας τον ότι δεν ενήργησε έξυπνα, παίρνοντας κάποια απόφαση, ενώ στην πραγματικότητα η αποτυχία μας δεν θα οφείλετε στην έλλειψη εξυπνάδας στην κίνηση που κάναμε, αλλά σε διάφορα τυχαία γεγονότα και απρόβλεπτες καταστάσεις  ,που επηρέασαν την πορεία του εγχειρήματος μας.
Αν  προχωρήσω λίγο περισσότερο, το θέμα αυτό, θα πρέπει να πω, ότι τελικά όλοι οι άνθρωποι , ο κάθε ένας από την δική του πλευρά ,σωστά πιστεύουμε ότι είμαστε έξυπνοι.
Έχω πει ότι ο κάθε άνθρωπος τελικά, θα αποκτήσει την γνώση που μπορεί να διαχειριστεί.
Άσχετα αν είναι από τον Θεό δοσμένη η γνώση αυτή, ή είναι γνώση που ο κάθε ένας μας αντιλήφθηκε, επεξεργάστηκε ,καλλιέργησε και τέλος απέκτησε από τις δικές του ικανότητες και την αντίληψη του, ή γνώση αυτή για τον κάθε ένα από εμάς ,είναι η γνώση που ο εγκέφαλος του άντεξε να κατανοήσει ,και τέλος να υιοθετήσει και να την διαχειρίζεται προς όφελος του.
Αισθάνεται πλήρης. Αισθάνεται, αυτό που λέμε ,έξυπνος.
Γιατί από την στιγμή που δεν μπορούσε να κατανοήσει και να διαχειριστεί επί πλέον αντίληψη και γνώση, αυτή που έχει, είναι κατά την γνώμη του, η μόνη γνώση που υπάρχει.
Έφτασε τα όρια του, και δεν μπορεί να καταλάβει ότι υπάρχουν και άλλα πολλά όρια.
Αυτός αισθάνεται έξυπνος.
Άσχετα αν ο διπλανός του έχει, και μπορεί να διαχειριστεί πολύ περισσότερη γνώση από αυτόν, και άρα θα λέγαμε ότι αυτός είναι ο έξυπνος, και άσχετα πάλι εάν ο διπλανός του διπλανού του, έχει και μπορεί να διαχειριστεί πολύ περισσότερη γνώση, από τον προηγούμενο διπλανό και πάει λέγοντας, γιατί όσο θα υπάρχει κάποιος άλλος διπλανός, πάντα θα υπάρχει και κάποιος άλλος ,εξυπνότερος από τον προηγούμενο.
Όλοι λοιπόν αυτοί οι διπλανοί του διπλανού, και εμείς μαζί, από την στιγμή που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε ,την επί πλέον γνώση του άλλου, νομίζουμε ότι εμείς ξέρουμε τα πάντα ,και άρα εμείς είμαστε οι έξυπνοι.
ΟΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΞΥΠΝΟΙ ΛΟΙΠΟΝ.!!!!!!!!!!!
Σύμφωνα με όλα όσα προείπα.
Μεταξύ μας όμως, αυτό που κάνει την διαφορά, είναι ή αντίληψη του κάθε ενός από εμάς.
Δέκα άνθρωποι μπορεί να κοιτάζουν το ίδιο τοπίο ή την ίδια
εικόνα, και οι δέκα να αντιλαμβάνονται διαφορετικά αυτά που βλέπουν.
Αυτά που για κάποιους θεωρούνται αυτονόητα, για κάποιους άλλους ούτε που λαμβάνονται υπ’ όψιν.
Ένα μικρό παράδειγμα. Οδηγά κάποιος το αυτοκίνητό του, σε μια τελείως έρημη περιοχή. Γύρω του και όπου φτάνει το μάτι του, σε ακτίνα χιλιομέτρων δεν υπάρχει τίποτα.  
Και ξαφνικά βλέπει καμιά εικοσαριά κότες να βόσκουν σε ένα χωράφι δίπλα σε έναν γκρεμό. Τις είδε.
Τις θεώρησε μέρος του τοπίου, αφού είναι στην φύση και συνέχισε.
Σε λίγο περνά και ένα άλλο αυτοκίνητο από το ίδιο σημείο. Και αυτός ο οδηγός ,όπως ο προηγούμενος ,βλέπει τις κότες δίπλα στον γκρεμό στην μέση του πουθενά.
Μόνο που αυτός αντιλαμβάνεται και επεξεργάζεται διαφορετικά την εικόνα που είδε.
Τι γυρεύουν οι κότες στην μέση του πουθενά, όταν σε ακτίνα χιλιομέτρων δεν υπάρχει ούτε σπίτι, ούτε τίποτα άλλο που να κατοικεί κάποιος άνθρωπος.;
Σταματάει το αμάξι, πλησιάζει τις κότες, και βλέπει στον γκρεμό ένα αγροτικό αυτοκίνητο να έχει πέσει ,και τον οδηγό τραυματισμένο έξω από το αμάξι να ζητά βοήθεια.
Ο άνθρωπος αυτός θα σωθεί , επειδή ο δεύτερος οδηγός, ενώ είδε και αυτός την ίδια εικόνα που είχε δει και ο πρώτος, είχε διαφορετικό βαθμό αντίληψης και επεξεργάστηκε αυτό που έβλεπε, καταλήγοντας σε κάποιο συμπέρασμα.
Ότι οι κότες δεν κολλάνε στην εικόνα του τοπίου. Και κάτι άλλο θα έπρεπε να συμβαίνει.
Τι είναι η αντίληψη; Θα έλεγα ότι είναι η σωστή ανάλυση και επεξεργασία των πληροφοριών που μας παρέχουν οι αισθήσεις μας.
Οι αισθήσεις μας υπάρχουν για να μας ενημερώνουν σε γενικές γραμμές ,για το που βρισκόμαστε ,και τι συνθήκες επικρατούν εκεί που βρισκόμαστε.
Τις πληροφορίες τώρα αυτές , τις επεξεργάζεται η αντίληψή μας ,και ο κάθε ένας από εμάς, ανάλογα με τις γνώσεις, την πείρα  και την καλλιέργεια που έχει  ,{βλέπε εξυπνάδα},θα καταλήξουμε σε κάποια συμπεράσματα για το πώς θα ενεργήσουμε στις συνθήκες που επικρατούν εκεί.
Για αυτό είπα ότι όλοι είμαστε έξυπνοι. Ανάλογα με την γνώση που μπορούμε να διαχειριστούμε, όλοι θα καταλήξουμε σε κάποια συμπεράσματα.
Η αντίληψη όμως είναι αυτή που θα έχει κάνει την διαφορά.
Άλλα αντιλαμβάνεται ο ένας και άλλα ο άλλος.
Και ο κάθε ένας από εμάς καταλήγει σε κάποια συμπεράσματα , ανάλογα με το τι έχει αντιληφθεί.
Γιατί όμως τα λέω όλα αυτά ,τόση ώρα; Που θέλω να καταλήξω;
Θα καταλήξω στο ότι, αφού με τα παραδείγματα που έδωσα ποιο πριν, έχουμε καταλάβει ότι ο κάθε ένας άνθρωπος έχει διαφορετική αντίληψη από τον άλλο, και ότι σε αυτά που εμείς αντιλαμβανόμαστε ,κάποιος άλλος μπορεί να έχει αντιληφθεί πολύ περισσότερα , τότε , αφού όλοι θέλουμε να είμαστε έξυπνοι, και αφού όλοι είμαστε έξυπνοι τελικά σύμφωνα με αυτά που έλεγα πριν, αν θέλουμε να φέρουμε τον τίτλο του έξυπνου δικαιωματικά ,και όχι συμπερασματικά όπως το παρουσίασα εγώ, τότε ……… θα πρέπει να πάψουμε να υποτιμάμε τους άλλους.!!!!!!!!!!!
Στην ζωή μου δεν συνάντησα ποτέ, έναν πραγματικά έξυπνο άνθρωπο, να λέει και να καυχιέται ότι είναι έξυπνος.!!!!!!!!!!!!!!!!!
Καλό είναι λοιπόν, να μην μας ενδιαφέρει και τόσο πολύ, αν είμαστε έξυπνοι ή όχι, και να αντιληφθούμε ότι εκτός από εμάς ,υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι.
Και ναι……… μπορεί να είναι και ποιο έξυπνοι από εμάς, και ποιο όμορφοι, και ποιο καλοί.
Και να βγάλουμε τον εαυτό μας από την θέση που τον έχουμε τοποθετήσει.
Στο κέντρο του σύμπαντος.
Ας δούμε και τι υπάρχει γύρω μας ,εκτός από εμάς.
Και ας προσπαθήσουμε να επιβιώσουμε στον πραγματικό κόσμο.
Εγκλωβισμένοι στον κόσμο μας,{ έναν κόσμο που φτιάξαμε εμείς για εμάς, στον οποίο είμαστε οι αρχηγοί του κόσμου ετούτου} δεν νοιαζόμαστε καθόλου για τους άλλους.
Ούτε που τους λαμβάνουμε υπ’ όψιν μας. Εμείς είμαστε οι έξυπνοι και αυτοί οι χαζοί.
Εμείς είμαστε οι όμορφοι και αυτοί οι άσχημοι. Εμείς είμαστε οι ταλαντούχοι και αυτοί είναι οι ατάλαντοι. Και πάει λέγοντας.
Πάντα εμείς είμαστε στο ανώτερο σκαλοπάτι. Αυτοί δεν υπάρχουν……
Και όμως……… υπάρχουν παιδιά μου.
Μιλάς με κάποιον ,και θεωρείς ότι σου είναι εύκολο να τον πάς εκεί που θέλεις, να τον κοροϊδέψεις, να του πεις ψέματα και να τον ξεγελάσεις.
Και θεωρείς βέβαια ,ότι αυτός δεν μπορεί να σε καταλάβει όταν τον δουλεύεις.
Βλέπεις απέναντί σου ένα κεφάλι. Ούτε που μπορείς να φανταστείς τι μπορεί να συμβαίνει εκεί μέσα.
Ούτε που φαντάζεσαι τι σκέψεις μπορεί να κάνει αυτός. Τι ικανότητες μπορεί να έχει.
Μπορεί να σε έχει καταλάβει από χιλιόμετρα.
Να ξέρει τι θα πεις πριν ακόμα ανοίξεις το στόμα σου.  Και να απολαμβάνει την προσπάθεια που κάνεις να τον κοροϊδέψεις.
Και εσύ που θαρρείς πως είσαι το κέντρο του σύμπαντος, να είσαι ο ανόητος εκείνη την στιγμή.
Γιατί; Γιατί τον υποτίμησες.!!!!!!
Το θεώρησες δεδομένο ότι εσύ είσαι ποιο έξυπνος από αυτόν.
Ότι αυτός δεν μπορεί να σε καταλάβει. Και αποχωρώντας από την συζήτηση εσύ φεύγεις με την αίσθηση ότι είναι βλάκας και τον κατάφερες, ενώ αυτός μένει με την πικρή εντύπωση, ότι συνάντησε άλλο ένα ανθρωπάκι.
Έχω ξαναπεί παιδιά μου. Όλα είναι ενέργεια. Η αγάπη του Θεού είναι ενέργεια. Εμείς την ονομάζουμε ευλογία.
Και όλοι μας είμαστε συνδεδεμένοι με αυτήν την ενέργεια μεταξύ μας, αλλά και με τον Θεό.
Οι σκέψεις μας είναι ενέργεια. Τα συναισθήματα μας είναι ενέργεια.
Τα πάντα είναι ενέργεια. Οι συχνότητες της ενέργειας όμως, είναι διαφορετικές κατά περίσταση.
Και ποτέ δεν μπορούμε να ξέρουμε, ποιος πιάνει τις συχνότητες μας, και ποιος όχι.
Για αυτό ας είμαστε επιφυλακτικοί με τον απέναντι. Μην υποτιμάμε κανέναν.
Ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος με ποια ενέργεια μιλάς.!!!!!!!!!!
 Να είστε ευλογημένοι και αληθινοί.

Πατήρ Ιωάννης