Translate

Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2015

Το μη χείρον βέλτιστο


 


 
Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΜΑΣ ΕΦΤΑΣΕ

Είναι αλήθεια παιδιά μου, ότι μας βρήκαν δύσκολες ημέρες.

Όπως είναι αλήθεια ,ότι όλοι φοβόμαστε μην έρθουν και ακόμα δυσκολότερες.

Στο μυαλό μας υπάρχουν μονίμως φόβοι, και σενάρια καταστροφολογίας για την ζωή μας, όπως την είχαμε διαμορφώσει έως σήμερα.

Και διάφορα κέντρα σκέψης, φροντίζουν καθημερινά να μας τροφοδοτούν, με όλο και περισσότερο φόβο και απελπισία. Γιατί άραγε;

Γιατί άραγε τους ενδιαφέρει ,να πέφτουμε κάθε βράδυ φοβισμένοι για ύπνο;

Ίσως γιατί όσο εμείς κοιμόμαστε στον φόβο, αυτοί κοιμούνται ήσυχοι.

Φόβος, φόβος, φόβος.

Το κλίμα στο μυαλό μας βαρύ.!!!!

Θα μπορέσουμε να σώσουμε το σπίτι μας τώρα ή θα μας το πάρει η τράπεζα;

Πως θα πληρώσουμε το νοίκι μας;

Θα χάσουμε τις καταθέσεις μας στις τράπεζες;

Τα φάρμακα μας; Να βάλουμε βενζίνη ; η να πληρώσουμε το τηλέφωνο;

Να ξοδέψουμε λεφτά για να κάνουμε τα γενέθλια μας; Ή να πάρουμε λίγα κιλά κρέας για την κατάψυξη;

Και άλλες πολλές τέτοιες σκέψεις ,έρχονται να προστεθούν στους συλλογισμούς μας ,που κάνουν ακόμα μεγαλύτερο το άγχος και την ανασφάλεια μας.

Κοιτάμε σαν χαμένοι γύρω μας για απαντήσεις.

Αισθανόμαστε ότι δεν υπάρχει αύριο. Καταρρέουμε.

Μπλοκάρει το μυαλό μας ,και σταματάμε να λειτουργούμε φυσιολογικά.

Οι αποφάσεις μας είναι βεβιασμένες ,και κάτω από το βάρος όλων αυτών που μας απασχολούν λειτουργούμε λάθος. Και οι συνέπειες μπορεί να είναι πολύ άσχημες.

Τι θα κάνουμε;

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΜΑΣ.

Όλα αυτά που σκεπτόμαστε και φοβόμαστε, είναι εικόνες που μας έχει παρουσιάσει το μυαλό μας, για αυτά που πιθανόν να γίνουν, αλλά δεν έχουν γίνει ακόμα ,και μπορεί να μην γίνουν και ποτέ.

Οι σκέψεις όμως αυτές ,με την ενέργεια του φόβου, καταλαμβάνουν πρωταρχικό και ρυθμιστικό ρόλο στην καθημερινότητα μας.

Επειδή εμείς τους επιτρέπουμε ,να έχουν αυτόν τον ρόλο.

ΕΡΩΤΗΣΗ……

Αν αυτήν την στιγμή έπεφτε μια ατομική βόμβα κοντά μας, τι από όλα αυτά τα αβάσταχτα  που μας απασχολούν τώρα, θα εξακολουθούσε να μας απασχολεί;

ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ.!!!!!!!!!!!!!!!

Θα τρέχαμε όλοι κάπου ,να σώσουμε απλά και μόνο την ζωή μας ,και όλων όσων αγαπάμε.

Αν ήμασταν σε μια κρουαζιέρα , με τα ακριβά μας ρούχα, και με δυσκολία στην επιλογή, για το ποιο άρωμα να φορέσουμε στο βραδινό τραπέζι, ενώ στην καμπίνα μας κουβαλάγαμε όλα μας τα κοσμήματα ,και δυο βαλίτσες με μετρητά, και ξαφνικά το πλοίο άρχιζε να βουλιάζει….

Θα τρέχαμε όλοι να σώσουμε την ζωή μας ,και αυτών που αγαπάμε, αδιαφορώντας για κοσμήματα, χρήματα και αρώματα.

Είναι η αυτόματη λειτουργία παιδιά μου ,που συμβαίνει στον εγκέφαλο ανθρώπων και ζώων, κάτω από επικίνδυνες συνθήκες και λέγεται ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ.

Σταθμίζει τις καταστάσεις, αξιολογεί με ταχύτητα τις προτεραιότητες, απομακρύνει τις άσκοπες λεπτομέρειες ,και επικεντρώνεται σε έναν και μοναδικό στόχο.

Την φυσική μας επιβίωση. Να σώσουμε την ζωή μας.

Να εξακολουθούμε να υπάρχουμε…..

Είναι αυτό που πρέπει να κάνουμε ,και αυτές τις δύσκολες ημέρες παιδιά μου ,που περνά η πατρίδα μας. Που περνάμε εμείς οι ίδιοι, άλλα και οι άνθρωποι που αγαπάμε.

Λυπάμαι αλλά δεν έχω κάποια άλλη λύση να προτείνω.

Δεν έχω τον τρόπο να ταΐσω τους φτωχούς, να δώσω στέγη στους άστεγους, να δώσω δουλειά στους άνεργους.

Το μόνο που μπορώ να κάνω και αυτό προσπαθώ, είναι σας δώσω κουράγιο και ελπίδα ,περιμένοντας να φτιάξουν τα πράγματα, ούτος ώστε, όταν με το καλό γίνει αυτό, να σας έχω βοηθήσει τουλάχιστον να υπάρχετε.

Με ποιόν τρόπο;

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΜΑΣ.

Μία μία ,πρέπει να αρχίσουμε να πετάμε στα σκουπίδια ,τις χιλιάδες φοβίες που μας πνίγουν ,και να συγκεντρωθούμε στον άμεσο στόχο μας. Την επιβίωση. Αυτήν και μόνο.

Τίποτε από όλα αυτά που μας τρομάζει η πιθανή απώλεια τους τώρα, δεν θα έχει καμία αξία……. ,αν δεν υπάρχουμε εμείς υγιείς σωματικά και ψυχικά μετά.

Όλη μας η προσπάθεια ,ας συγκεντρωθεί στο αν θα έχουμε ένα σπίτι να κοιμηθούμε ,και να προστατευτούμε ,και λίγο φαγάκι να μην πεθάνουμε.

Αν τα έχουμε εξασφαλισμένα αυτά ,είμαστε στην θέση κάποιου ,που με την έκρηξη της ατομικής βόμβας ,βρήκε ασφαλές καταφύγιο για την ζωή του, και στην θέση του ναυαγού που βρήκε σωσίβιο.

Αν τα έχουμε αυτά, ας νοιώθουμε τυχεροί παιδιά μου.

Όλα εικόνες είναι στο μυαλό μας.

Ας κρατήσουμε αυτήν μόνο την εικόνα.

Εμάς να επιβιώνουμε .!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Και αυτήν να έχουμε σαν στόχο.

Και όλα τα άλλα ,σιγά σιγά θα βρουν πάλι τον ρυθμό τους.

Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ,ότι υπάρχουν ανάμεσα μας αρκετοί, που ούτε αυτό που σας προτείνω να κρατήσετε, δεν έχουν.

Μάχονται για αυτό καθημερινά. Και είναι δική μας υποχρέωση προς τον Θεό, αφού εμείς έχουμε εξασφαλίσει ένα σπίτι να κοιμόμαστε, και ένα πιάτο φαγητό,…… αυτήν την συγκεκριμένη στιγμή που διανύει η πατρίδα μας, να προσπαθούμε , να το εξασφαλίσουμε και σε αυτούς ,που δεν το έχουν ακόμα εξασφαλίσει.

Στα δύσκολα ενεργοποιείτε η αυτοάμυνα του μυαλού μας, αλλά στα δύσκολα επίσης, παρουσιάζεται ή απέχει και η ανθρωπιά μας.

Η ανθρωπιά, που όλοι μας κάποια στιγμή επικαλεστήκαμε και ζητήσαμε , στις δικές μας ανάγκες, από κάποιους άλλους.

Να θυμάστε ότι σε μια μάχη, πολλοί στρατιώτες θα λάβουν μέρος.

Λίγοι όμως θα πάρουν ………παράσημο.

 

Να είστε ευλογημένοι και δυνατοί.
Πατήρ Ιωάννης
 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου